கவிதை

வாடாத மல்லிகையாய் வாணி அம்மா
வரமாக வந்தாரே தமிழ் இசைக்கு.
தேனான குரலாலே வாணி அம்மா
தித்திக்கப் பாடினார் பல மொழியில்.

ஊனுருக்க பலபாடல் அவர் தந்தார்.
உளம் இனிக்க உணர்வாக அவரீந்தார்.
வாழ்வதனை இசையாக்கி அவர் வாழ்ந்தார்.
வாணி அம்மா வாழுகிறார் இசையாக.

கலை வாணி குயிலாய் வாணியானார்.
கான சரஸ்வதியாய் ஆகி நின்றார்.
பலவிருதை பாராட்டைப் பெற்று நின்றார்.
பண்பாடி மனமெல்லாம் அமர்ந்தே விட்டார்.

வேலூரில் பிறந்தார் விரும்பியிசை பயின்றார்.
வடநாடு சென்றார் வங்கியிலும் இருந்தார்.
இந்தியிலும் இசைத்தார் இன்பவிசை கொடுத்தார்.
எல்லோரும் விரும்பும் இசையரசி ஆனார்.

1. தேசியக் கவி சம்மேளனத்தில் கலந்துகொண்டவரின் கவிதானுபவக் கட்டுரை

நான் காலையில் கண்விழித்தேன் _
வழக்கமாகச் சென்னையில்,
கடந்த வாரம் திங்கட்கிழமை தில்லியில்.
கட்டாயம் காபி வேண்டும் எனக்கு
சென்னையாயிருந்தாலென்ன தில்லியாயிருந்தாலென்ன.
காலை பத்துமணிக்கெல்லாம் கடைகண்ணிக்குச் சென்றுவரக் கிளம்பினேன்.
கைக்குக் கிடைத்த பாசி மணி ஊசியெல்லாம் வாங்கிக்கொண்டேன்.
கவியரங்கக்கூடத்திற்குள் நுழைந்து அங்கிருந்தவர்களோடு கைகுலுக்கினேன்.
கைக்குட்டையைப் பையிலிருந்து எடுத்து
வியர்த்திருந்த கழுத்தை அழுந்தத் துடைத்துக் கொண்டேன்.
கவிதை வாசிக்க வந்திருந்த அண்டை மாநிலக் கவிஞர்களோடு ஆசையாசையாக செல்ஃபி எடுத்துக்கொண்டேன்.
(அத்தனை பேரிலும் நானே அதிகப் பொலிவோடு இருந்ததாகச் சொன்னார்கள்)
பார்வையாளர்களாக வந்திருந்த ருஷ்ய, செக்கோஸ்லா வாக்கிய ஈரானிய ஜெர்மானிய நாட்டுக் கவிஞர்கள் என்னைப் பார்த்து அத்தனை பாசத்தோடு சிரித்தார்கள். நான் வாசிக்காத என் கவிதை உலகத்தரமானது என்று உள்ளுக்குள் சொல்லிக்கொண்டார்கள்.
கடைசி வரிசைக்குப் பின்னால் வைத்திருந்த மினரல் வாட்டர் புட்டிகளில் ஒன்றை எடுத்துக் குடித்தேன்.
கவிதைகளை நான் படித்தபோது கைத்தட்டல் விண்ணைப் பிளந்தது என்று எழுதவிடாமல் என் தன்னடக்கம் தடுப்பதால் _
மண்ணைப் பிளந்தது என்று கூறி
(ம - மு விற்கிடையே உள்ள ஓசைநயத்திற்காகவும்)
முடித்துக்கொள்கிறேன்.
(பி.கு: கவிதை பற்றி எதுவுமே பேசவில்லையென்கிறீர் களே. உளறிக்கொட்டாதீர்கள். உங்களுக்கு என் மீது பொறாமையென்று புரிகிறது. உங்களைப் பார்க்கப் பரிதாபமாக இருக்கிறது.)

இன்று
சூரியனும் உதிக்காது போயிற்று.
காலிமுகக் கரையில்
அலைகளும் எழவில்லை.
பறவைகளும்
சிறகை விரிக்கவில்லை.
மேக மெத்தைகளும் பறக்கவில்லை.
தேசத்தைப் பாட
நானும் கறுப்பை உடுத்திக்கொள்கிறேன்.

கடல்கள் சூழ்ந்திருந்தும் என்ன!
மலைகள் நிமிர்ந்திருந்தும் என்ன!
மக்கள் மூச்சுத் திணறும் தேசத்தில்
சுடலைச் சாம்பலாகிய
சுதந்திரத்தை
எப்படிப் பாடுவேன்?

எழுதுவதற்கும்
என்னிடம் பல் துலக்கும்
கரித்துண்டுகளே உள்ளன.

பறவைகளைப் போலிருந்த மக்கள்
பாறாங்கல்லாய்
இறுகிக் கிடக்கும் நாளில்,
தானிய மணிகளாய்
என் சொற்களை
எவ்வாறு பரிமாறுவேன் அவர்களுக்கு...

01.

ஆயிரம் பகீரதர்கள் அழைத்தும்
ஆகாய கங்கை
நிலத்துக்கு வராத காலத்தில்
அவர்களுக்கு
மறுக்கப்பட்டிருந்தது நீர்.

அவர்களின் 'கலக்கல் வைரவன்'
கலக்கி இறைத்த
அதே கிணற்று நீர்
மறுக்கப்பட்டிருந்தது அவர்களுக்கு.

உப்புத் தரைப் பாத்திகளில்
கால் புதையச் சென்ற அவர்களோ
அள்ளி ஊற்றுபவன் இன்றி
வெற்றுக் குடங்களுடன் திரும்பியபோது,
எங்கள் மண் சிறப்பின் மகாத்மியம்
குடி நீர் மறுப்புச் சருக்கத்தோடு ஆரம்பமாகியது.

அவர்கள் நீரைக் கேட்டதால்
செத்த பாம்பும் நாயும்
கிணற்றுள் தோன்றின.

குடிநீர்க் கிணறுகளை
அள்ளிச் சுருட்டி
சாதியக் கமண்டலத்துள் அடக்கிய
அகத் தீயனே!

நீ அறிவாயா?

சமையற் பானைகளில்
காற்று நிறைந்து கிடக்கிறது
ஒரு புயலுக்கான அடைகாப்போடு...

தை பிறக்கப் போகுதடி தங்கமே தங்கம்
தளர் வகலப் போகுதடி தங்கமே தங்கம்
கை நிறையப் போகுதடி தங்கமே தங்கம்
கை யணைத்து நிற்போமே தங்கமே தங்கம்

பொங்கல் வரப்போகுதடி தங்கமே தங்கம்
புத்துணர்வு பெற்றிடுவோம் தங்கமே தங்கம்
மங்கலங்கள் வரவெண்ணி தங்கமே தங்கம்
பொங்கலிட்டு மகிழ்வோமே தங்கமே தங்கம்

உறவுகளைக் கூட்டிடுவோம் தங்கமே தங்கம்
உவகையுடன் பொங்கிடுவோம் தங்கமே தங்கம்
அறவுணர்வை அகமிருத்தி தங்கமே தங்கம்
அனைவருமே பொங்கிடுவோம் தங்கமே தங்கம்

புதுப்பானை எடுத்திடுவோம் தங்கமே தங்கம்
புத்தரிசி வாங்கிடுவோம் தங்கமே தங்கம்
அடுப்பெடுத்து வைத்திடுவோம் தங்கமே தங்கம்
அதில்பானை ஏற்றிடுவோம் தங்கமே தங்கம்

அனைவருக்கும் 'பதிவுக'ளின்
இனிய  புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!

வாயுக் குமிழியென விண்ணில்
விரையுமோரற்பக் கோளொன்றில்
வாழுமொரு இருப்பில் கழிகிறதெம்
வாழ்க்கை.
கிரகத்தின் சுழற்சிகேற்பக்
கழியும் காலமும் சார்பானதே.
சார்பினில் சார்ந்திருக்கும்
வாழ்வில் வந்து பிறந்ததோராண்டு.
வந்த ஆண்டே! வருக! வருக!
வருக! வருக!  நீ வாழி!
இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தாய்!
இன் ஆண்டே இங்கு நீ வருக! வருக!
இன்பம் எங்கும் தருக! தருக!
இருப்பிடம் பேணி
இனியும் வாழ்ந்திட
இன்று சூளுரைப்போம்!
என்றும் கடைப்பிடிப்போம்.
இன் ஆண்டே !
இங்கு நீ வருக! வருக!
இன்பம் எங்கும் தருக! தருக!
இன் வாசகரே!
இன்பம் நீர் அடைக! அடைக!

பிறக்கும் வருடம் சிறக்க
   மனத்தால் இறையை வேண்டிடுவோம்.
            அடக்கும் ஆணவம் அகல
அகத்தால்  இறையை வேண்டிடுவோம்.

         தொடக்கும் காரியம் துலங்க
துதித்தே இறையை வேண்டிடுவோம்.
          நலமும் வளமும் பெருக
நாளும் இறையை நாடிடுவோம்.

      உற்றார் உறவின் இணக்கம்
உயர்வாய் இருக்க வேண்டிடுவோம்.
         கற்றார் பெருக நாட்டில்
கருதி இறையை வேண்டிடுவோம்.

- பதிவுகளுக்குப் படைப்புகளை இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும். என்னும் முகவரிக்கு ஒருங்குறியில் அனுப்புங்கள். - பதிவுகள்.காம் -

தொடுவானமாய் தொடரும் பயணம்.
தொலை தூரமாய் தொடர்ந்து நடக்கும் வாழ்க்கைப் பயணம்.
இளமையில் தனிமை மட்டும் துணை நிற்க
ஈன்ற மக்கள் சுமைகளை
சுகங்களாகச் சுமந்து பயணிக்கும் பயணம்.
சுகமான தேடல் கொண்ட வாழ்க்கைப் பயணம்.

வாழ்விலே மழலைப் பருவம் தொட்டு,
அந்தி சாயும் பொழுதை எட்டும் வயது வரை
ஆயிரமாயிரம் போராட்டங்கள்
திட்டட்டங்கள் கண்டு,
மனதில் வேட்கை கொண்டு,
வைரம் போல்,  பூட்கை போல்
வாழ்வில் வரும் சவால்களை
சருகுகளாக மனத் திண்மம் கொண்டு,
பல தடைகளை உடைத்து
பயணத்தின் அடிகளை
ஏணி படிகளாக மாற்றி,
வாழ்க்கையில் இலட்சிய வெறி கொண்டு,
வீறு கொண்டு எழுந்து
வீர நடை கொண்டு,
சாதனை படைக்கும் சரித்திர நாயகியாக,
காவியம் கூறும் காரிகை இவளெனும்
காவியத் தலைவியாக,
புவி ஆளும் புரட்சிப் பெண்ணாக,
பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்ணாக,
வாழ்க்கை என்ற போர்களத்தில் வீர தாயாக,
பார் போற்றும் சிங்கப் பெண்ணாக,
இவள் வாழ்வில் பல துன்பக் களங்களை கண்டு
சற்றும் துவண்டு போய் விடாது
தூரத்தில் தெரியும்
நம்பிக்கை என்ற வைகறை விடியலை நோக்கி
இவள் பயணம் தொடர்கிறது.

மானுடப் பிறவிகளுக்கு
முப்பிறப்பு என்பது
புதிய கணிப்பு,  
புதிய ஞானம்,
புதிய பாடம் !

ஏழு பிறப்பு என்பது
வாழும்  மாந்தர்க்கு ஒவ்வாத
பழைய சுவடு !
முற்பிறப்பு, இப்பிறப்பு
பிற்பிறப்பு  
முடிவில்லா தொடர்ச்சி.
பிறப்பும்,  இறப்பும்
இடைபுகும் நிகழ்ச்சி.

முற்பிறப்பு இல்லை  எனின் 
இப்பிறப்பு இல்லை,
இருக்க முடியாது !
இறப்பு மூலம் ஊழ்விதி
பிற்பிறப்புக்கு
நாத்து நடுகிறது !  
இப்பிறப்பு நிகழ்வு கட்கு
முற்பிறப்பு தான்
காரணி !

  
அவள்
எழுதுகிறாள்
எழுதிக்கொண்டே
இருக்கிறாள்
கண்ணில் நிரம்பிய
மையால்…!

உள்ளதில்
உள்ளதையே
எழுதுவாளோ…?
இல்லை
எழுதுவதுபோல்
நடிக்கின்றாளோ…?

என்னதான்
எழுதுகிறாள்
என்னென்னவோ
எழுதுகிறாள்.

மனமகிழ மனநிறைய கொண்டாடி நிற்க
தினமதனை முன்னோர்கள் வகுத்துமே நின்றார்
அறிவுடனும் தெளிவுடனும் அவரளித்த கொடையே
ஆனந்தம் பெருக்குகின்ற திருநாட்க ளாகும்

தீபமது வாழ்வினிலே சிறப்பளித்து நிற்கும்
தீபவொளி எல்லோர்க்கும் மங்கலமே ஆகும்
மாவிருளைப் போக்குதற்கு தீபவொளி தேவை
மனமகிழ  தீபாவளி வருகிறது வாழ்வில்

விரிபெருவெளி!
நாற்பரிமாண ஓவியத்தை இங்கு
வரைந்தவர் யார் கண்ணம்மா!
மேற்பரிமாண ஓவியங்கள்
மேலுமுண்டா கண்ணம்மா!
பற்பலப் பரிமாண ஓவியங்கள்
பல இருப்பின் கண்ணம்மா,
சமாந்தர ஓவியங்களுக்குள்
செல்லும் வழிகள்தாமுண்டா
கண்ணம்மா!
பயணிப்பதற்கு வழிகள்தாமுண்டா
கண்ணம்மா! சொல்லம்மா!
என் கண்ணம்மா!

பேரரசன்
ஆளுமை தவறே
வழக்காடு மன்றம்
நீதி முறைமைகளில்
முறையில்லாமல்
அதிகாரத்திமிரே
அநீதி.

நீதி வழுவாத
மாபெரும் வேந்தன்
இழைத்தான் கொடுமை
கண்ணகிக்கு
ஆளுமை தவறேல்...?

அதிகாரப்போக்கில்
செய்வதறியா வேந்தன்
சிறைப்பிடித்தான்
சீதையை…!
இராவணன்
ஆளுமை தவறேல்…?

செப்டம்பர் 11 பாரதியார் நினைவுதினம்!

முண்டாசுக் கவிஞனேநீ மூச்சுவிட்டால் கவிதைவரும்
பண்டார மாயிருந்து பலகவிதை தந்தாயே
தமிழ்வண்டாக நீயிருந்து தாகமெலாம் தீர்த்தாயே
உண்டாலே அமுதமென உன்கவிதை இருந்ததுவே

வறுமைத் தடாகத்தில் மலர்ந்திட்ட மாமலரே
தறிகெட்ட மனிதரை குறிபார்த்த மாகவியே
விடுதலைச் சிறகுகளை விரித்திட்ட பெருங்கவியே
வீழ்வேனா எனவுரைத்து வித்தானாய் புரட்சிக்கு

மடமைத் தனத்துக்கு மாலையிட்டார் மண்டியிட
அடிமைத் தளையிருந்தார் அலறியே ஓடிவிட
பொடிவைத்து பாட்டிசைத்து போக்கியே நின்றாயே
பொல்லாதார் வசையெல்லாம் பொசுங்கிவிடச் செய்தனையே  

 - யாழ் நூலக எரிப்பு பற்றிப் பேராசிரியர் எம்.ஏ.நுஃமான் எழுதிய கவிதை. இலங்கைத் தமிழ்க் கவிதைப்பரப்பில் முக்கியமானதொரு கவிதை. -

நேற்று என் கனவில்
புத்தர் பெருமான் சுடப்பட்டிறந்தார்.
சிவில் உடை அணிந்த
அரச காவலர் அவரைக் கொன்றனர்.
யாழ் நூலகத்தின் படிக்கட்டருகே
அவரது சடலம் குருதியில் கிடந்தது.
இரவில் இருளில்
அமைச்சர்கள் வந்தனர்.
‘எங்கள் பட்டியலில் இவர்பெயர் இல்லை
பின் ஏன் கொன்றீர்?’
என்று சினந்தனர்.

மூடிய கல்லறையினுள்
மூச்சு முட்டும் மூலவர்கள்.
`கடவுளை காக்க
மதத்தை காக்கவேண்டும்
மதத்தை காக்க
இனத்தை காக்க வேண்டும்
இனத்தை காக்க
நலிந்தவன் நரம்புகள் அறுத்து
வலிந்தவன் வானெழ வேண்டும்´
சிதையின் சிகரம் ஏறி
சீறி சினந்து சூளுரைத்தவன்
வானவில்லை மறைத்து தலைவனானான்.

தந்தையர் தினக் கவிதை!

பெற்றிடுவாள் அன்னை பெருதுவப்பார் அப்பா
உற்ற துணையாகி உழைத்திடுவார் அப்பா
கற்பனைகள் நிறைத்து கனவுகாண்பார் அப்பா
காலமெலாம் எம்மைச் சுமந்திடுவார் அப்பா

கைபிடுத்து எம்மைக் குருசேர்ப்பார் அப்பா
கற்பவற்றை கற்க கையணைப்பார் அப்பா
கல்வியென்னும் பயிரில் களையெடுப்பார் அப்பா
கற்றவரின் அவையில் அமருவென்பார் அப்பா

வளர்ச்சியினைக் கண்டு மனமகிழ்வார் அப்பா
தளர்ச்சியினைக் கண்டால் தாங்கிடுவார் அப்பா
விளைச்சலினை நோக்கி அழைத்திடுவார் அப்பா
விகற்பநிலை வந்தால் விலக்கிடுவார் அப்பா

தீட்டு
எது தீட்டு
அவள் தீட்டா…?
அவன் தீட்டா…?
மூன்றெழுத்தில்
முட்டாளாய்
மாற்றிவிட்டார்களே…!

தீட்டு
வரையறை
இலக்கணம்
வகுத்தீா்களோ…?

இலக்கணம்
வரையறை
வகுத்தவன்
யார் யாரோ…?

திருவிழாக் கூட்டத்தில்
தொலைந்து விடக்கூடாதென்று
இறுகப்பிடித்த - உன்
உள்ளங்கைச் சூடு
இன்னும் உள்ளத்தில்
கணந்துக்கொண்டே
இருக்கிறது....!

மேற்படிப்புக்கு
இது தான் சிறந்த
பாடமென்று – என்
கரம்பற்றி சொன்னபோது
முனிவு கொண்டு
உதறியவனின்
உண்மை வரி(லி)கள்.

கவிதை 1: கேலிப் பட்டாசும் கோவணக் கட்டியும்! 

நான் ஓர் கனாக் கண்டேன்
தோழி...!

சிங்கத்தின் வாயிலே
மதுப் போத்தலும்
நீண்டு நிமிர்ந்த அதன் வாலில்
ஈராயிரம் ரூபா நோட்டும்
தூக்கிய கரத்தில்
தாக்குக் கம்புகளும்
இருப்பதாக
நான் ஓர் கனாக் கண்டேன் தோழி!

காலிக் கடலின் கரையைத் தாக்கிய
சிங்கக் கூலிகள்
உயரும் குரலின்
கூடாரங்களைத் தின்றொழிப்பதாயும்
காக்கிகளின் காவலோடும்
துப்பாக்கி அரணோடும்
மன்னரின் ஆசியோடும்
காட்டேரிகள்
கடலோரப் புயல்களை
அடித்தும் உதைத்தும் கொழுத்தியும்
முடிப்பதாயும்
எனினும், அது முடியாததாயும்
நான் ஓர் கனாக் கண்டேன் தோழி!