கட்டுரையாளர்: முனைவா் பா.பொன்னி, இணைப்பேராசிாியா் மற்றும் துறைத்தலைவா், இளங்கலை மற்றும் தமிழாய்வுத்துறை, தி ஸ்டாண்டா்டு ஃபயா் ஒா்க்ஸ் இராஜரத்தினம், மகளிா் கல்லூாி ( தன்னாட்சி ), சிவகாசி. -

பாலுணர்வு மனித வாழ்வில் இன்றியமையாத இடம் வகிக்கின்றது. பாலுணர்வு சமூகத்தால் மிகுதியும் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. ஆகையால் மனிதன் பல்வேறு சூழல்களில் தன்னுடைய பாலியல் வேட்கைகளை முழுவதுமாக நிறைவேற்றிக் கொள்ள இயலாத நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான். அவ்வாறு மனதில் தோன்றிய இன்ப உணர்வு நிறைவேறாத நிலையில் மனிதன் பலவகையான உணர்வுகளுக்கு ஆட்படுகின்றான் என்பா். அவ்வகையில் தி.ஜானகிராமன் அவா்களின் மரப்பசு புதினம் மனிதா்களின் மனதில் ஏற்படும் பாலியல் தொடா்பான சிக்கல்களை விளக்குவதாக அமைகிறது. அவற்றுள் அம்மணி பாத்திரத்தின் பாலியல் தொடர்பான உளச்சிக்கல்களை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

கட்டுரையாளர்: - ப. அமுதலட்சுமி, முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர், தமிழ்த்துறை, காந்திகிராம கிராமிய நிகர்நிலைப் பல்கழைக்கழகம்,காந்திகிராமம் -

முன்னுரை

இந்திய இலக்கியம் 3000 ஆண்டுகால பழமையான இலக்கிய வரலாற்றையுடையது. தமிழ், சமஸ்கிருதம், பிராகிருதம் போன்ற இந்திய மொழிகள் கிட்டத்தட்ட 2000 ஆண்டுகால பழமையைத் தன்னகத்தே கொண்டது. மிகப் பரந்த நிலப்பரப்பில் தோன்றிய இந்திய இலக்கியம் பன்மொழி இலக்கியக் கூறுகளைத் தன்னகத்தே கொண்டது. பல்வேறு சமூக அரசியல் ஆட்சிமுறைகள் இருந்தாலும் கூட இந்தியச் சமூகத்தில் சாதிய அமைப்பு என்பதும் பொருளாதார அமைப்பு என்பதும் பண்பாட்டு அடிப்படையில் ஒரு பொதுத்தன்மையைக் கொண்டுள்ளன. இராமாயணம், பாரதம், 18 புராணங்கள் போன்றவை இந்தியா முழுவதும் நிலவுகின்றன. இவை இந்நாட்டு இலக்கியமாக அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றன.

தற்போதைய இந்திய அரசியல் பண்பாட்டுச் சூழலில் இதிகாசங்களின் கதை நிகழ்வுகள் மொழி, இலக்கியம், ஆன்மீகம், சுற்றுலா, திரைப்படம் எனப் பல்வேறு துறைகளிலும் நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி மறுநிர்ணயம் செய்யப்படுகின்றன. மேலும் தாம் காண விரும்பும் சமூக மாற்றத்திற்கான அனைத்து மூலங்களும் புராணங்களிலிருந்தும் குறிப்பாக இதிகாசங்களிலிருந்தும் தேடப்படுகின்றன.

1. தோற்றுவாய் (Introduction)

ஈழத்துத் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில், கிழக்கிலங்கைப் பிரதேசத்தின் திணை நில அழகியலையும் இஸ்லாமியச் சமூகத்தின் அசல் பண்பாட்டு வாழ்வியலையும் தமிழ் சிறுகதை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்திய முதன்மை எழுத்தாளர்களுள் மருதூர்க்கொத்தன் (வி.எம். இஸ்மாயில்) குறிப்பிடத் தக்கவர். 1964-இல் ‘ஈழநாடு’ பத்திரிகையில் வெளியான இவரது ‘உத்தியோக நாற்காலி’ என்னும் சிறுகதை, மேலோட்டமான ஒரு சமூகப் பிரச்சினையோ அல்லது ஓர் அரசு அதிகாரியின் அன்றாட வாழ்வின் துணுக்கோ அன்று. மாறாக, அது கலை உணர்வுக்கும் (Aesthetic Sensibility) அதிகார வர்க்கத்தின் எந்திரத்தனமான கடமை உணர்வுக்கும் (Bureaucratic Duty) இடையிலான ஆழமான அகமுரண்பாட்டையும், மனித மனசாட்சியின் உன்னதமான மீட்சியையும் விசாரணை செய்யும் ஒரு முதன்மையான தத்துவார்த்தப் படைப்பாகும்.

இச்சிறுகதை, ஒரு மனிதனின் அகத்தினுள் இயங்கும் இரட்டை ஆளுமைகளை - அதாவது, காகிதத்தில் அழுது வடியும் ‘பூவினும் மெல்லிய இதயம் படைத்த எழுத்தாளனையும்’, அதிகார போதையில் எளிய மனிதர்களைக் கடிந்து விரட்டும் ‘காரியாதிகாரியையும்’ - நேருக்கு நேர் மோதவிடுகிறது. புனைவுலக அழகியலில் மூழ்கி நிஜ மனிதர்களின் துயரத்தைக் கவனிக்கத் தவறுகிறான் நாயகன். ஆனால், அவனது வார்த்தைகள் தந்த குற்றவுணர்ச்சி, அவனது அதிகார முகமூடியைக் கிழித்து, மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்புகிறது.

சர்வதேச இலக்கியத் தளத்தில், ஜெர்மன் சமூகவியலாளர் மேக்ஸ் வேபரின் (Max Weber) ‘அதிகார வர்க்க அந்நியமாதல்’ (Bureaucratic Alienation), பிரான்ஸ் காஃப்காவின் (Franz Kafka) அதிகாரக் கட்டமைப்பு, ஜேம்ஸ் ஜோய்ஸின் (James Joyce) ‘திடீர் உண்மை விழிப்பு’ (Epiphany) மற்றும் அரிஸ்டாட்டில் முன்வைக்கும் ‘ஆன்மீகக் கத்தார்சிஸ்’ (Spiritual Catharsis) ஆகிய மெய்யியல் (தத்துவக்) கோட்பாடுகளோடு உரையாடும் ஆற்றல் இக்கதைக்கு உண்டு. அதே வேளையில், கிழக்கிலங்கைக் கரையோரச் சூழலின் தாழை, அடம்பன் கொடிகள் மற்றும் எளிய மனிதர்களின் அசல் மொழி வழக்கைப் பதிவு செய்வதன் மூலம், ஈழத்துச் 'சமூக யதார்த்தவாத' அழகியலுக்கும் சிறந்த சான்றாகத் திகழ்கிறது.

கட்டுரையாளர்கள்:
முனைவர் அ ஸ்ரீதேவி, தலைவர் தமிழ்த்துறை, தமிழ்த்துறை, தமிழ்த்துறை, நேரு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயம்புத்தூர்
மு. கல்பனா, உதவிப்பேராசிரியர் , தமிழ்த்துறை, அரசு மகளிர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கரூர்-6

ஆய்வுச் சுருக்கம் 

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பெண்ணின் வாழ்வியல், உரிமை, தன்னுணர்வு, சமூகப் பங்களிப்பு, அடக்குமுறை மற்றும் விடுதலை ஆகியவை பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல்வேறு வடிவங்களில் பதிவாகியுள்ளன. சங்க இலக்கியங்களில் தலைவி தன் காதல் உணர்வுகளையும் வாழ்க்கை நிலைப்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தும் தன்னுணர்வுடைய பெண்ணாகக் காணப்படுகிறாள். ஒளவையார் போன்ற பெண்பாற் புலவர்கள் அறிவும் சமூகப் பார்வையும் கொண்டவர்களாகத் திகழ்கின்றனர். சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகி அரச அதிகாரத்தையே எதிர்த்து நீதிக்குரல் எழுப்பும் பெண் ஆளுமையாக உருவாக்கப்படுகிறாள். பக்தி இலக்கியத்தில் ஆண்டாள் பெண்ணின் ஆன்மிக அனுபவத்தையும் தனித்துவமான விருப்பத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறார். நவீன காலத்தில் பாரதியார் மற்றும் பாரதிதாசன் ஆகியோர் பெண் கல்வி, சுயமரியாதை, சமத்துவம், சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவற்றை வலியுறுத்தினர். சமகாலப் பெண் எழுத்தாளர்கள் பெண்களின் உடல், உளவியல், குடும்பம், சாதி, வர்க்கம், பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக அதிகாரம் சார்ந்த பிரச்சினைகளைத் தங்களது அனுபவக் குரலின் வழியாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். இவ்வாறு தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்ணியச் சிந்தனை தனிப்பட்ட பெண் உரிமையிலிருந்து சமூக சமத்துவம் மற்றும் மனித விடுதலை நோக்கிய பரந்த சிந்தனையாக வளர்ந்துள்ளது. இக்கட்டுரை இப்பரிணாமத்தை இலக்கியப் படைப்புகளின் வழியாக ஆராய்கிறது.

 கட்டுரையாளர்கள்: முனைவர் அ ஸ்ரீதேவி, தலைவர் தமிழ்த்துறை, தமிழ்த்துறை, தமிழ்த்துறை, நேரு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயம்புத்தூர் &  மு. நித்யா - உதவிப்பேராசிரியர், அரசு மகளிர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கரூர்-6

ஆய்வுச் சுருக்கம் (Abstract)

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் பெண்களின் நிலை, உரிமை, சமூகப் பங்களிப்பு, தன்னுணர்வு, அடக்குமுறை மற்றும் விடுதலை ஆகியவை காலந்தோறும் பல்வேறு பரிமாணங்களில் பதிவாகியுள்ளன. சங்க இலக்கியங்களில் பெண்கள் தமது காதல், குடும்பம், உணர்வு, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் ஆளுமைகளாகக் காணப்படுகின்றனர். காப்பியங்களில் கண்ணகி போன்ற பெண் பாத்திரங்கள் அதிகாரத்தையும் அநீதியையும் எதிர்த்துப் போராடும் நீதிக்குரலாக உருவாக்கப்படுகின்றன. பக்தி இலக்கியத்தில் ஆண்டாள் பெண்ணின் தனித்துவமான ஆன்மிகக் குரலை வெளிப்படுத்துகிறார். நவீனக் காலத்தில் சுப்பிரமணிய பாரதியார் மற்றும் பாரதிதாசன் ஆகியோர் பெண் கல்வி, சமத்துவம், சுயமரியாதை, சமூகப் பங்கேற்பு ஆகியவற்றை வலியுறுத்தினர். சமகாலத் தமிழ் இலக்கியத்தில் பெண்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களைத் தாங்களே பதிவு செய்து, சாதி, வர்க்கம், பாலினம், பொருளாதாரம், குடும்ப அதிகாரம் போன்ற சமூகக் கட்டமைப்புகளை விமர்சிக்கின்றனர். இவ்வாறு பெண்ணின் உரிமைப் போராட்டம் தனிப்பட்ட விடுதலையிலிருந்து சமூக மாற்றத்திற்கான பரந்த சிந்தனையாகப் பரிணமித்துள்ளது. இக்கட்டுரை சங்க காலம் முதல் சமகாலம் வரையிலான தமிழ் இலக்கியங்களில் வெளிப்படும் பெண்ணியச் சிந்தனைகளையும் பெண்களின் உரிமைப் போராட்டத்தின் சமூகப் பரிணாமத்தையும் ஆராய்கிறது.