1. ஆய்வுச் சுருக்கம் (Abstract)

மேற்கத்திய அரசியல் சிந்தனையில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் 'அரசியல் யதார்த்தவாதம்' (Political Realism) மற்றும் மகாத்மா காந்தியின் 'தார்மீக அரசியல்' ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது. வன்முறையற்ற எதிர்ப்பு (Satyagraha) மற்றும் அதிகாரப் பரவலாக்கல் (Sarvodaya) மூலம் காந்தி எப்படி ஒரு புதிய அரசியல் பரிமாணத்தை உருவாக்கினார் என்பதை விளக்குகிறது.

  1. அறிமுகம்:

அரசியலின் ஆன்மா - அறமும் அதிகாரமும்

அரசியல் மெய்யியல் (தத்துவ) வரலாற்றில், அரசியலை அறவியலிலிருந்து (Ethics) பிரித்துப் பார்ப்பது ஒரு மரபாகவே இருந்து வந்துள்ளது. ஆனால், மகாத்மா காந்தி இந்தப் பிரிவினையை முற்றிலுமாக நிராகரித்தார். அவரைப் பொறுத்தவரை, "அறமற்ற அரசியல் ஒரு சாவுக்கண்ணி (Death-trap)". தனிமனிதனின் ஒழுக்கமே பொதுவாழ்வின் அடித்தளம் என்பதை அவர் ஆணித்தரமாக முன்வைத்தார்.

2.1 தனிமனித ஒழுக்கமும் பொதுவாழ்வும்: ஒரு பிரிக்க முடியாத பிணைப்பு

மேற்கத்திய தாராளமயக் கொள்கைகள் பலவும் "தனிப்பட்ட வாழ்க்கை" (Private Life) மற்றும் "பொது வாழ்க்கை" (Public Life) ஆகியவற்றை வேறாகப் பார்க்கின்றன. ஒரு அரசியல்வாதி தனிப்பட்ட முறையில் எப்படி இருந்தாலும், அவர் திறமையான நிர்வாகியாக இருந்தால் போதும் என்ற கருத்து நிலவுகிறது.

ஆனால் காந்தி இதனை மறுத்தார்:

  • அகம் புறம் ஒன்றாதல்: ஒருவரின் உள்மனம் தூய்மையாக இல்லாதபோது, அவரால் பொதுவெளியில் நீதியை நிலைநாட்ட முடியாது.
  • சத்தியாகிரகியின் தகுதி: காந்தியின் 'சத்தியாகிரகம்' என்பது வெறும் போராட்ட முறை அல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் முறை. ஒருவன் தன்னைத்தானே வெல்லாதவரை (Self-conquest), அவனால் அதிகாரத்தை எதிர்கொள்ள முடியாது என்று அவர் கருதினார்.

2.2 மாக்கியவல்லி vs காந்தி: ஒரு தத்துவார்த்த மோதல்

அரசியல் அதிகாரத்தைப் புரிந்துகொள்வதில் நிக்கோலோ மாக்கியவல்லிக்கும் (Niccolò Machiavelli) மகாத்மா காந்திக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, நவீன அரசியல் சிந்தனையின் மிக முக்கியமான முரண் ஆகும்.

ஒப்பீட்டு அடிப்படை

மாக்கியவல்லி (யதார்த்தவாதம்)

மகாத்மா காந்தி (தார்மீகவாதம்)

அதிகாரத்தின் நோக்கம்

அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதும், அதைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதும்.

அதிகாரத்தின் மூலம் தனிமனித மேம்பாடும் சமூக சேவையும்.

அறமும் அரசியலும்

அரசியலில் அறத்திற்கு இடமில்லை; தேவைப்பட்டால் வஞ்சகத்தையும் கையாளலாம்.

அரசியலே அறத்தின் நீட்சிதான்; தர்மம் இல்லாத அரசியல் பயனற்றது.

வழிகளும் முடிவுகளும்

'முடிவு சரியென்றால், வழி எதுவானாலும் கவலையில்லை' (Ends justify the means).

'விதை எப்படியோ, விளைச்சலும் அப்படியே' (Means are everything).

தலைவனின் குணம்

ஒரு அரசன் சிங்கத்தைப் போல வலிமையாகவும், நரியைப் போல தந்திரமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

ஒரு தலைவன் சத்தியத்தின் தேடுபவனாகவும், அகிம்சையின் வடிவமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

2.3 அதிகாரம்: ஆதிக்கமா அல்லது சேவையா?

மாக்கியவல்லியின் பார்வையில் அதிகாரம் என்பது 'ஆதிக்கம்' (Dominion). அது ஒருவரை மற்றவர் கட்டுப்படுத்தும் கருவி. ஆனால் காந்தியின் பார்வையில் அதிகாரம் என்பது 'சேவைக்கான தகுதி' (Service/Sacrifice).

காந்தி அதிகாரத்தை 'ஆன்மீகமயமாக்குதல்' (Spiritualization) என்று கூறியதன் பொருள், அதிகாரப் பதவியில் இருப்பவர் தன்னை ஒரு 'அறங்காவலராக' (Trustee) மட்டுமே கருத வேண்டும் என்பதாகும். அதிகாரம் என்பது பிறரை ஆள்வதற்காக அல்ல, மாறாகப் பிறரைத் தற்சார்பு அடையச் செய்வதற்காகவே என்பது காந்தியின் துணிபு.

அரசியல் என்பது பொதுவாக தந்திரம், சூழ்ச்சி மற்றும் அதிகாரக் கைப்பற்றல் என்பதாகவே நவீன உலகில் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், காந்தி (1869–1948) இதற்கு முற்றிலும் மாறான ஒரு பரிமாணத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அவரைப் பொறுத்தவரை, அரசியலிலிருந்து அறத்தைப் பிரிப்பது என்பது ஆன்மாவிலிருந்து உடலைப் பிரிப்பதற்கு ஒப்பானது.

1.1 தனிமனித ஒழுக்கமும் பொதுவாழ்வும்

காந்தி முன்வைத்த அரசியலின் அடிப்படை, தனிமனிதனின் தார்மீக ஒழுக்கமாகும். "ஒருவன் தன்னைத்தானே ஆளத் தெரியாதவன், தேசத்தை ஆளத் தகுதியற்றவன்" என்பது அவரது அடிப்படை வாதம். பொதுவாழ்வில் தூய்மை என்பது தனிப்பட்ட வாழ்வின் நேர்மையிலிருந்து பிறக்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

"அதிகாரம் என்பது மக்களிடையே நிலவும் ஒருமித்த கருத்திலிருந்து பிறப்பது, வன்முறையிலிருந்து அல்ல. காந்தியின் அகிம்சைப் போராட்டம் என்பது உண்மையான அதிகாரத்தின் வெளிப்பாடு (Power as consensus vs Violence)."

  • ஹன்னா அரெண்ட் (Hannah Arendt)

3. அதிகாரத்தை ஆன்மீகமயமாக்குதல் (Spiritualization of Politics)

காந்தியின் அரசியல் மெய்யியலில் 'ஆன்மீகம்' என்பது ஒரு மதச்சார்பு கொண்ட சொல்லல்ல. அது ஒரு தார்மீக ஒழுங்கு (Moral Order). அரசியலில் இருந்து மதத்தைப் பிரிக்க வேண்டும் என்று வாதிட்ட நவீன உலகிற்கு மத்தியில், "மதத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்ட அரசியல் ஒரு பிணம், அதை எரிக்க வேண்டும்" என்று முழங்கியவர் காந்தி. இங்கு அவர் மதம் எனக் குறிப்பிடுவது சடங்குகளை அல்ல, மாறாக 'அறநெறியை' (Ethical Conduct).

3.1 சத்தியமே கடவுள் (Truth as God)

பெரும்பாலானோர் 'கடவுளே சத்தியம்' என்று கூறியபோது, காந்தி அதைத் தலைகீழாக மாற்றி 'சத்தியமே கடவுள்' என்றார்.

  • இதன் மூலம், அரசியல் என்பது வெறும் அதிகாரப் போட்டியாக இல்லாமல், 'சத்தியத்தை நோக்கிய தேடலாக' (Experiment with Truth) மாறியது.
  • ஒரு அரசியல் தலைவன் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும், அது சத்தியத்திற்குப் புறம்பானதாக இருந்தால், அவன் ஆன்மீக ரீதியாகத் தோல்வியடைந்தவன் ஆகிறான்.

3.2 அகிம்சை: ஆன்மாவின் ஆற்றல் (Non-violence as Soul Force)

அதிகாரத்தை ஆன்மீகமயமாக்குவதில் 'அகிம்சை' பிரதான பங்கு வகிக்கிறது. பொதுவாக அரசியல் அதிகாரம் என்பது ராணுவம் மற்றும் காவல்துறையின் பலத்தால் (Brute Force) அளவிடப்படுகிறது. ஆனால் காந்தி 'ஆன்ம வலிமையை' (Soul Force) முன்னிறுத்தினார்.

  • சத்தியாகிரகம்: இது எதிரியை அழிப்பதற்கான கருவியல்ல, மாறாக எதிரியின் மனசாட்சியைத் தூண்டி அவரை மாற்றியமைக்கும் ஒரு ஆன்மீகச் செயல்முறை.
  • வன்முறை என்பது அதிகாரத்தை ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்கு மாற்றும் (Transfer of Power), ஆனால் அகிம்சை மட்டுமே அதிகாரத்தின் தன்மையையே மாற்றும் (Transformation of Power).

3.3 அதிகாரமும் தியாகமும் (Power and Renunciation)

காந்தியின் பார்வையில் அதிகாரம் என்பது 'பதவி' அல்ல, அது ஒரு 'பொறுப்பு'. உபநிடதக் கருத்தான "தேன த்யக்தேன புஞ்ஜீதா" (தியாகத்தின் மூலம் அனுபவி) என்பதையே அவர் அரசியலுக்குப் பொருத்தினார்.

  • அறங்காவலர் கொள்கை (Trusteeship): சொத்து மற்றும் அதிகாரம் படைத்தவர்கள் தங்களை அதன் உரிமையாளர்களாகக் கருதாமல், ஏழை மக்களுக்காக அதை நிர்வகிக்கும் 'அறங்காவலர்களாக' உணர வேண்டும்.
  • அதிகாரத்தை ஒருவன் துறக்கத் தயாராக இருக்கும்போதுதான், அந்த அதிகாரம் புனிதமடைகிறது.

3.4 மதச்சார்பற்ற ஆன்மீகம் (Secular Spirituality)

காந்தி அரசியலுக்குள் கொண்டு வந்த ஆன்மீகம் எவரையும் பிரிக்கவில்லை. மாறாக, அது அனைத்து மதங்களின் சாரமான 'சகோதரத்துவத்தையும்' 'நீதியையும்' மையமாகக் கொண்டது. அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளைக் கடந்து, ஒரு துறவியைப் போன்ற பற்றற்ற தன்மையுடன் (Detachment) மக்கள் பணியாற்றுவதையே அவர் 'அரசியலை ஆன்மீகமயமாக்குதல்' என்று அழைத்தார்.

"வன்முறை என்பது அன்பின் சட்டத்திற்கு முரணானது. காந்தி இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல, உலகிற்கே அகிம்சையின் மூலம் அதிகாரத்தை வெல்லும் வழியைக் காட்டுகிறார்."

  • லியோ டால்ஸ்டாய் (Leo Tolstoy)

4. அறமும் அரசியலும்

ஒரு புதிய அணுகுமுறை

ஆய்வுக் கட்டுரையின் மையக்கருவான "அறமும் அரசியலும்" மற்றும் காந்தியின் புகழ்பெற்ற "வழிகளும் முடிவுகளும்" பற்றிய கோட்பாட்டை இந்தப் பகுதியில் விரிவாகக் காண்போம்.

காந்திய அரசியல் தத்துவத்தின் தனித்துவமே அது "வெற்றி" என்பதை விட "தூய்மைக்கு" அதிக முக்கியத்துவம் அளிப்பதுதான். அரசியலை ஒரு சதுரங்க ஆட்டமாகப் பார்க்காமல், அதை ஒரு தார்மீகப் பயணமாக அவர் மாற்றினார்.

4.1 வழிகளும் முடிவுகளும் (Means and Ends)

அரசியல் வரலாற்றில் பெரும்பாலான புரட்சியாளர்களும் ஆட்சியாளர்களும் "இலக்கை அடைவதுதான் முக்கியம், அதற்கு எந்த வழியையும் பின்பற்றலாம்" என்ற கொள்கையையே கடைப்பிடித்தனர். ஆனால் காந்தி இதனை மிகக்கடுமையாக எதிர்த்தார்.

  • விதை மற்றும் மரம்: காந்தியின் புகழ்பெற்ற ஒரு உதாரணம் உண்டு: "நாம் ஒரு செடியை வளர்க்க விரும்பினால், அதற்குரிய விதையைத்தான் நட வேண்டும். முள் செடியை நட்டுவிட்டு ரோஜா மலரை எதிர்பார்க்க முடியாது." அதுபோலவே, வன்முறை மூலம் பெறப்படும் சுதந்திரம் வன்முறை நிறைந்ததாகவே இருக்கும்.
  • பிரிக்க முடியாத பிணைப்பு: வழிகளும் முடிவுகளும் ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டவை ($Integral \ relationship$). தூய்மையற்ற வழிகள் மூலம் அடையப்படும் எந்தவொரு உன்னத இலக்கும் அதன் மதிப்பை இழந்துவிடும் என்பது காந்தியின் துணிபு.

4.2 சுயராஜ்ஜியம் (Swaraj): ஒரு புதிய விளக்கம்

காந்தி முன்வைத்த 'சுயராஜ்ஜியம்' என்பது வெறும் அரசியல் விடுதலை (Political Independence) மட்டுமல்ல. அது ஆழமான தத்துவார்த்தப் பரிமாணங்களைக் கொண்டது:

  1. சுய-ஆட்சி (Self-Rule): ஒரு மனிதன் தன்னைத் தானே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளும் ஆற்றல். தன் ஆசைகளையும், கோபத்தையும் அடக்க முடியாதவன் ஒரு தேசத்தை ஆளத் தகுதியற்றவன் என்பது காந்தியின் வாதம்.
  2. அதிகாரப் பரவலாக்கல் (Decentralization): அதிகாரம் டெல்லியிலோ அல்லது லண்டனிலோ குவிந்திருப்பதை அவர் விரும்பவில்லை. "கிராம சுயராஜ்ஜியம்" மூலம் அதிகாரம் அடித்தட்டு மக்களுக்குச் சென்றடைய வேண்டும் என்று விரும்பினார்.
  3. சுதேசி (Swadeshi): பொருளாதார ரீதியாகத் தற்சார்பு அடைவதே உண்மையான அரசியல் அறம். பிறரைச் சார்ந்து இருக்கும் ஒரு நாடு ஒருபோதும் உண்மையான இறையாண்மையைப் பெற முடியாது.

4.3 அறம் சார்ந்த பொருளாதாரம் (Moral Economics)

காந்தி அரசியலையும் பொருளாதாரத்தையும் அறவியலில் இருந்து பிரிக்கவில்லை.

  • "உலகின் தேவைகளுக்குப் போதுமான வளங்கள் இங்கு உண்டு, ஆனால் மனிதனின் பேராசைக்கு அல்ல" என்ற அவரது வரிகள், அரசியலில் 'பேராசை' (Greed) புகுவதைத் தடுக்கும் அரணாக அமைந்தன.
  • இதனால்தான் அவர் இயந்திரமயமாக்கலை விட 'உழைப்பின் கண்ணியத்தை' (Bread Labour) போற்றினார்.

சாரம்சம்

இந்த அணுகுமுறைதான் காந்தியை ஒரு சாதாரண அரசியல்வாதியிலிருந்து 'மகாத்மா'வாக உயர்த்தியது. அரசியல் என்பது அதிகாரம் செலுத்தும் மேடை அல்ல, அது ஒரு மனிதன் தன் அறத்தை (Dharma) நிலைநாட்டும் களம் என்பதை அவர் உலகிற்கு உணர்த்தினார்.

"காந்தி என்பது ஒரு தனிமனிதர் அல்ல, அவர் ஒரு தார்மீகப் பெருங்கடல். அரசியலில் தூய்மையைக் கொண்டுவந்த ஒரு புதிய தீர்க்கதரிசி அவர்."

- ரொமைன் ரோலண்ட் (Romain Rolland)

5. சர்வதேசப் பார்வை மற்றும் இன்றைய சூழல் (Global Perspective and Contemporary Relevance)

காந்தி ஒரு இந்தியத் தலைவராகப் பிறந்திருந்தாலும், அவரது தத்துவங்கள் காலத்தையும் தேசத்தையும் கடந்தவை. வன்முறை மற்றும் அதிகாரப் போட்டியால் சிதைந்து கொண்டிருக்கும் இன்றைய உலகிற்கு, காந்தியியம் ஒரு மாற்றுக் கலாச்சாரமாகத் திகழ்கிறது.

5.1 சர்வதேசத் தலைவர்கள் மீதான தாக்கம்

காந்தியின் 'சத்தியாகிரகம்' என்ற ஆயுதம் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த விடுதலையாளர்களை உருவாக்கியது:

  • மார்ட்டின் லூதர் கிங் (அமெரிக்கா): "கிறிஸ்து போராட்டத்திற்கான உத்வேகத்தைத் தந்தார்; காந்தி அதற்கான வழிமுறையைத் தந்தார்" என்று கூறி, அமெரிக்க இனவெறிக்கு எதிராக அகிம்சைப் போராட்டத்தை வழிநடத்தினார்.
  • நெல்சன் மண்டேலா (தென்னாப்பிரிக்கா): நிறவெறிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் காந்தியின் தார்மீக உறுதிப்பாட்டை மண்டேலா தனது வழிகாட்டியாகக் கொண்டார்.
  • தலாய் லாமா & ஆங் சான் சூகி: ஆசியாவின் பல்வேறு அமைதிப் போராட்டங்கள் காந்திய வழியிலேயே கட்டமைக்கப்பட்டன.

5.2 நவீன அரசியல் சவால்களும் காந்திய தீர்வுகளும்

இன்றைய 21-ஆம் நூற்றாண்டின் மூன்று முக்கிய சவால்களுக்கு காந்தியியம் தீர்வாக அமைகிறது:

  1. உலகளாவிய மோதல்கள் (Global Conflicts): உக்ரைன்-ரஷ்யா அல்லது மத்திய கிழக்கு நாடுகள் போன்ற போர்ச் சூழல்களில், "கண்ணுக்குக் கண் என்பது உலகையே அந்தகனாக்கிவிடும்" என்ற காந்தியின் வாக்கு, போரை விடப் பேச்சுவார்த்தை மற்றும் தார்மீக அழுத்தமே நிரந்தரத் தீர்வு என்பதை உணர்த்துகிறது.
  2. சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடி (Environmental Crisis): காலநிலை மாற்றத்தால் உலகம் தத்தளிக்கும் வேளையில், காந்தியின் 'சுதேசி' மற்றும் 'எளிமையான வாழ்வு' ஆகியவை நிலையான வளர்ச்சிக்கு (Sustainable Development) ஒரே வழியாகும். "தேவைக்கு மட்டும் பயன்படுத்து, பேராசைப்படாதே" என்பதே இதற்கான தாரக மந்திரம்.
  3. அதிகாரக் குவியலும் சமத்துவமின்மையும்: உலகச் செல்வம் ஒரு சிலரிடம் குவிந்திருக்கும் நிலையில், காந்தியின் 'அறங்காவலர் கொள்கை' (Trusteeship) பொருளாதார நீதியை நிலைநாட்ட உதவும் ஒரு கருவியாகும்.

5.3 டிஜிட்டல் யுகத்தில் காந்தி

தவறான தகவல்கள் (Fake News) மற்றும் வெறுப்புப் பேச்சுகள் நிறைந்த இன்றைய சமூக ஊடகக் காலத்தில், 'சத்தியம்' (Truth) குறித்த காந்தியின் பிடிவாதம் மிகவும் அவசியமானது. ஒரு தகவலின் உண்மைத்தன்மையைச் சோதிக்காமல் அதைப் பரப்புவது வன்முறையின் ஒரு வடிவம் என்றே காந்தியம் கருதுகிறது.

6. முடிவுரை (Conclusion)

மகாத்மா காந்தி ஒரு புதிய அரசியல் இலக்கணத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அதிகாரம் என்பது அடக்குமுறைக்கான கருவியல்ல, அது ஆன்மீக மேம்பாட்டிற்கான ஒரு சேவை என்பதை அவர் நிரூபித்தார்.

அரசியலை ஆன்மீகமயமாக்குவது என்பது மதத்தைப் புகுத்துவது அல்ல, மாறாக அரசியலில் 'ஈரத்தை' புகுத்துவது. மனிதநேயமும் அறமும் இல்லாத அரசியல் ஒரு வெற்று சடங்கு என்பதை உணர்த்திய அந்த 'அரை நிர்வாணப் பக்கிரி', இன்றும் உலக அரசியலின் மனசாட்சியாகத் திகழ்கிறார்.

"இப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதர் (இரத்தமும் சதையுமாக) இந்த பூமியில் ஒருகாலத்தில் உலாவினார் என்பதை வருங்கால சந்ததியினர் நம்புவது கடினமாக இருக்கும்."

  • ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் (Albert Einstein)

அடிக்குறிப்புகள் (Footnotes):

  1. Arendt, Hannah. On Violence. Harcourt Brace, 1970.
  2. Erikson, Erik H. Gandhi's Truth: On the Origins of Militant Nonviolence. W. W. Norton & Company, 1969.
  3. Tolstoy, Leo. The Kingdom of God Is Within You. 1894.
  4. Einstein, Albert. Ideas and Opinions. Crown Publishers, 1954.

உசாத்துணைப் பட்டியல் (References):

  • Gandhi, M. K. An Autobiography: The Story of My Experiments with Truth. Navajivan Publishing House.
  • Parel, Anthony J. Gandhi: 'Hind Swaraj' and Other Writings. Cambridge University Press.
  • Brown, Judith M. Gandhi: Prisoner of Hope. Yale University Press.
  • Fischer, Louis. The Life of Mahatma Gandhi. Harper Collins.


ஆய்வின் முத்தாய்ப்பாக ஒரு கவிதை

மகாத்மா: அதிகாரத்தின் ஆன்மீகச் சித்திரம்

  1. அரியணையின் நிழலில் ஆன்மா

அவர் அரியணையில் அமரவில்லை—

அரியணையின் அகந்தையைத்

தரையில் அமரச் செய்தார்.

உலகம் அதிகாரத்தை இரும்பாக உருக்க,

அவர் அதை உணர்ச்சியாக மாற்றினார்.

 

வாக்கெடுப்புகள் மனிதர்களை எண்ணின;

காந்தி மனச்சாட்சிகளை எண்ணினார்.

அரசியல் போர்க்களமாக இருந்த காலத்தில்,

அவர் ஒரு பிரார்த்தனைப் பாயைப் பரப்பினார்—

வெற்றி எதிரியை வீழ்த்துவதல்ல,

தன்னுள் இருக்கும் வன்முறையை

விழ்த்துவது எனப் போதித்தார்.

 

சட்டங்களை அவர் மீறினார்—

ஆனால் நீதியை ஒருபோதும் மீறவில்லை.

"அதிகாரம்" என்பதை

அவர் ஆட்சி செய்யும் வினையாக அல்ல,

தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தும் ஒழுக்கமாக மாற்றினார்.

 

உப்பு அவரின் கையில் ஆயுதமாயிற்று—

கடல் ஒரு அரசியல் அறிக்கையாயிற்று—

நடையென்பது ஒரு புரட்சியாயிற்று.

இன்றும் உலகம்

அதிகாரத்தைப் பிடிக்க ஓடுகிறது;

காந்தி மட்டும் அதை விடுவித்தார்—

அதன் ஆன்மாவை.

அவர் ஒரு தேசத்தின் தந்தை அல்ல—

அரசியலின் மனச்சாட்சி.

  1. ஃபக்கீரின் ஜிக்ர்: அதிகாரத்தை விட்டு விலகல்

அவர் அரியணையைத் தேடவில்லை—

அரியணையே அவரைத் தேடி

காலணிகளைக் கழற்றிக் கொண்டது.

அதிகாரம் அவரை அணுகியபோது,

அவர் விலகி அமர்ந்தார்—

ஏனெனில் அருகில் இருந்தால்

ஆன்மா அகந்தையாகும் என்று அறிந்தவர்.

 

ஃபக்கீரின் கிண்ணத்தைப் பிடித்தார்—

அதில் உப்பு இருந்தது,

உலகத்தின் கண்ணீர் கரைந்திருந்தது.

"வெற்றி" என்ற சொல்லை

அவர் 'ஜிக்ராக' மாற்றினார்—

மீண்டும் மீண்டும் தன்னை அழித்து,

கடவுளை அழைக்கும் ஒரு மௌன உச்சரிப்பு.

 

அவர் எதிரியை எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை—

அவன் இன்னும் காதலைக் கற்காத

ஆன்மா என்று பார்த்தார்.

சட்டம் அவருக்கு ஒரு தடையல்ல—

ஒரு பரீட்சை;

அநீதி ஒரு அழைப்பிதழ்—

அதற்கு அஹிம்சை எனப் பதில் எழுதினார்.

 

நடையென்பது அவரிடம் 'சுலூக்'—

ஒவ்வொரு அடியும் "நான் இல்லை" என்று

மண்ணில் எழுதிய வாக்கியம்.

அவர் தேசத்தை விடுவிக்கவில்லை—

தேசம் என்ற அகந்தையை விடுவித்தார்.

 

இன்றும் உலகம் அதிகாரத்தின்

தர்காவில் மண்டியிடுகிறது;

காந்தி மட்டும் ஆன்மாவின்

வெளிச்சத்தில் நின்று

மௌனமாக ஜிக்ர் செய்கிறார்.

அங்கே அரசியல் வணக்கமாகிறது—

அதிகாரம் ஒரு தவம்.



III. மீண்டும் உச்சரிக்க வேண்டிய மனிதன்

அவர் அரியணை அல்ல,

நிழல். அதிகாரம் அவரைத் தேடுகிறது—

அவர் ஆன்மாவை.

கத்திகள் பேசும் உலகில்

அவர் மௌனத்தை உச்சரித்தார்.

 

ஒரு உடுப்பு—

காற்றின் அளவு.

ஒரு கையில்—

உப்பு.

மற்ற கையில்—

மனச்சாட்சி.

 

தேசம் ஒரு வரைபடம் அல்ல;

அது சுத்திகரிக்க வேண்டிய இதயம்.

எதிரி—வெளியில் இல்லை.

அவன் உள்ளே காத்திருக்கிறான்.

 

அஹிம்சை பலவீனம் அல்ல—

அது கடவுளிடம் நெருங்கும் அருகாமை.

சட்டம் உடைந்தபோது,

நீதியின் எலும்புகள் ஒலித்தன.

அவர் வெற்றியை எண்ணவில்லை—

தன்னைக் குறைந்தார்.

 

ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு துறவு.

ஒவ்வொரு துறவும் ஒரு அரசியல்.

இப்போது உலகம் அதிகாரத்தைப் பூஜிக்கிறது;

அவர் அதிலிருந்து விடுதலை பெற்றார்.

 

அதனால் காந்தி—

ஒரு தலைவர் அல்ல,

ஒரு மீண்டும் மீண்டும்

உச்சரிக்க வேண்டிய மனிதன்.

ஈழக்கவி இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.


பதிவுகள்

அண்மையில் வெளியானவை

விளம்பரம் செய்யுங்கள்