ஆய்வுச்சுருக்கம் (Abstract)

ஈழத்து முற்போக்கு இலக்கிய உலகில் பஞ்சமர் விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியலை அழகியல் மற்றும் கருத்தியல் தளங்களில் பதிவுசெய்த முதன்மைப் படைப்பாளி தோழர் கே. டானியல் (1926–1986) ஆவார். அவர்தம் ‘வள்ளி’ சிறுகதையானது, சாதிய அமைப்பு மற்றும் முதலாளித்துவ வர்க்க உணர்வு ஆகியவற்றின் சிக்கலான குறுக்குவெட்டு உறவை (Intersectionality) மிக நுட்பமாகத் தோலுரித்துக் காட்டும் அமைப்பியல் பிரதியாகும். இக்கட்டுரை, நவீனத்துவத்திற்கு பிந்தைய விமர்சனக் கோட்பாடுகள்,  தனடோபாலிடிக்ஸ்  (Thanatopolitics - மரண அரசியல்), இடவெளி அதிகாரக் கோட்பாடுகள் (Spatial Hegemony), மார்க்சிய அன்னியமாதல் (Alienation) மற்றும் உடலியல்-அழகியல் (Somatic Aesthetics) நுட்பங்களின் வழியே ‘வள்ளி’ சிறுகதையைச் சர்வதேச அளவிலான பேராய்விற்கு உட்படுத்துகிறது.

1. அறிமுகமும் வரலாற்றுப் பின்னணியும் (Introduction & Historical Context)

1.1 தோழர் கே. டானியல்:

வரலாற்று இயங்கியலின் ஈழத்து இலக்கிய முகச்சாயல்

தென்னாசிய சமூக-அரசியல் வெளியில், விளிம்புநிலை (Subaltern) மக்களின் வாழ்வியலையும் அவலங்களையும் இலக்கியத்தின் மையப்பொருளாக மாற்றிய முன்னோடிகளுள் தோழர் கே. டானியல் முதன்மையானவர். 1960-களில் ஈழத்தில் தீண்டாமை ஒழிப்பு வெகுஜன இயக்கம் (Anti-Untouchability Mass Movement) அரசியல் ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் வீறுகொண்டு எழுந்த காலத்தில், அந்த வரலாற்றுச் சமூக மாற்றத்தின் கூரிய ஆயுதமாகத் தன் எழுத்தைப் பயன்படுத்தியவர் டானியல்.

   [ - எழுத்தாளர் கே.டானியல் -]

இந்தியச் சூழலில் 'தலித்தியம்' (Dalit Literature) ஒரு தனித்துவமான கோட்பாட்டு மற்றும் இலக்கிய அடையாளமாக 1970-களின் இறுதியிலும் 80-களிலுமே மராத்தியிலும் பின்னர்த் தமிழிலும் நிலைபெற்றது. ஆனால், அதற்கு முன்னதாகவே 1950-60 களிலேயே ஈழத்துச் சூழலில் 'பஞ்சமர்' எனும் சாதிய-வர்க்க விளிம்புநிலை மக்களின் சமூக, பொருளாதார, பண்பாட்டு ஒடுக்குமுறைகளைத் தன் சிறுகதைகள் மற்றும் நாவல்கள் வழியே டானியல் அழகியல் தரத்துடன் பதிவு செய்தார். மார்க்சியப் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் (Historical Materialism) வழ நின்று, ஈழத்து யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தின் சாதிய மேலாதிக்கத்தையும், நிலப்பிரபுத்துவத்தின் சிதைவிலிருந்து உருவெடுத்த நவீன முதலாளித்துவ வர்க்க முரண்பாடுகளையும் தோலுரித்துக் காட்டுவதே டானியலின் படைப்பியக்கத்தின் மைய நரம்பாகும்.

1.2 'வள்ளி' சிறுகதையின் காலமும் களமும்:

நிலப்பிரபுத்துவ-முதலாளித்துவக் குறுக்குவெட்டு

‘வள்ளி’ சிறுகதை, வெறுமனே ஒரு முதிய பெண்ணின் சோக வாழ்வையோ அல்லது கிராமத்துச் சாவையோ சித்தரிக்கும் தனிநபர் கதையன்று. மாறாக, அது யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் இருபதாம் நூற்றாண்டின் பாதியில் நிகழ்ந்த பொருளாதார மற்றும் சமூக அமைப்பின் மாற்றத்தைப் படம்பிடித்துக் காட்டும் ஒரு அமைப்பியல் பிரதியாகும் (Structural Text).

கதையில் சுட்டப்படும் ‘வியாபாரி மூலை’ என்ற புவியியல் மற்றும் சமூக வெளி (Social Space), யாழ்ப்பாணத்தில் மரபுவழி நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பிலிருந்து (Feudal Class) புதிய வணிக முதலாளித்துவ வர்க்கம் (Commercial Capitalist Class) எவ்வாறு உருவானது என்பதைக் காட்டுகிறது. இரும்புக் கடை, ஜவுளிக்கடை, பலசரக்குக் கடை, சோடா கம்பெனி, புகையிலை வியாபாரம் மற்றும் குத்தகை நிலச் சாகுபடி எனப் பலவாறான வணிகங்களின் மூலம் செல்வத்தைக் குவித்த 50 குடும்பங்கள் 'சிறிய வட்டமாக' திரள்கின்றன.

இந்த வர்க்க உருவாக்கத்தின் ஊடாக, சாதிய மேலாதிக்கம் மறைந்துவிடவில்லை; மாறாக, அது நவீன முதலாளித்துவத்தின் செல்வப் பெருக்கோடு கைக்கோர்த்துப் புதிய வடிவில் உழைக்கும் மக்களை மேலும் சுரண்டும் அமைப்பாக உருமாறுகிறது. இத்தகைய சமூக-பொருளாதாரப் பின்னணியில்தான், சாதிய அமைப்பாலும் வர்க்க அமைப்பாலும் இரட்டை ஒடுக்குமுறைக்கு ஆளாகும் 'வள்ளி' என்ற விளிம்புநிலை உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பிரதிநிதியை டானியல் களமிறக்குகிறார்.

1.3 சர்வதேசக் கோட்பாட்டுப் பார்வை:

இடைநிலை ஆய்வுகளும் அடையாள அரசியலும்

அன்டோனியோ கிராம்சி (Antonio Gramsci) முன்வைத்த 'கருத்தியல் மேலாதிக்கம்' (Hegemony) மற்றும் காயத்ரி சக்ரவர்த்தி ஸ்பிவாக் (Gayatri Chakravorty Spivak) போன்றோர் முன்னெடுத்த இடைநிலை ஆய்வுகளின் (Subaltern Studies) ஒளிப்பாய்ச்சலில் இக்கதையை அணுகும்போது, டானியலின் தீர்க்கதரிசனம் வெளிப்படுகிறது.

• சுரண்டலின் போலிப் பரிவு (Paternalistic Exploitation): மேலாதிக்கச் சிறிய வட்டத்தைச் சேர்ந்த 'கல்வீட்டுக்காரர்கள்', வள்ளியைத் தங்கள் சொந்தக் குடும்பத்து நபரைப் போலப் பாவிப்பதாக ஒரு மாயையை (False Consciousness) உருவாக்குகிறார்கள். "அவள் பட்டினி கிடக்க யாருமே விடமாட்டார்கள்", "வள்ளி செல்லப்பிள்ளை" என்ற கூற்றுகள் உண்மையான அன்பினால் வந்தவை அல்ல; மாறாக, அவளது இலவச உழைப்பையும், மரணத்தின் மீதான அவர்களின் பயத்தையும் தணிக்கும் ஒரு 'கருணை அரசியல்' தந்திரமாகும்.
• இடைநிலை உரையாடல் (Can the Subaltern Speak?): வள்ளி தன் இளமைக் காலத்தில் தனித்த பெண்ணாக வாழும்போது எதிர்கொள்ளும் சாதிய-பாலியல் சுரண்டல் முயற்சிகளைத் தன் சுயமரியாதையால் எதிர்கொள்கிறாள். இருப்பினும், வர்க்க அமைப்பானது அவளது உழைப்பை 'சாக்காடு செய்யும் தொழில்' (Necro-craft) என்ற விசித்திரமான பயன்பாடாக மாற்றுகிறது. அவளது குரல் "வெண்கல நாதமாக தெட்டத் தெளிவாக" ஒலிப்பதாக ஆசிரியர் விவரிப்பது, ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் சுயமரியாதையின் குறியீடாகும்.

2. 'சாக்காட்டு அரசியல்'மற்றும் உடலியல் கோட்பாட்டு வாசிப்பு (Thanatopolitics and Somatic Read)

2.1 தனடோபாலிடிக்ஸ் (Thanatopolitics): மரணத்தின் மீதான அதிகாரமும் பயோ-பாலிடிக்ஸும்

மிஷெல் ஃபூக்கோ (Michel Foucault) முன்வைத்த ‘உயிரரசியல்’ (Biopolitics) கோட்பாட்டை மேலும் நகர்த்தி, ஜார்ஜியோ அகம்பன் (Giorgio Agamben) மற்றும் அச்சிமேல் எம்பேம்பே (Achille Mbembe - Necropolitics) ஆகியோர் ‘தனடோபாலிடிக்ஸ்’ (Thanatopolitics - மரண அரசியல்) பற்றியக் கோட்பாட்டை உருவாக்கினர். ஒரு அதிகார அமைப்பானது மனித உடல்களின் வாழ்வை மட்டுமன்றி, அவர்தம் மரணத்தையும், மரணம் சார்ந்த சடங்குகளையும் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்துகிறது, சுரண்டுகிறது என்பதே இதன் மையப்பொருளாகும்.

கே. டானியலின் ‘வள்ளி’ சிறுகதையில், இந்த சாக்காட்டு அரசியல் மிக நுட்பமான வர்க்க-சாதிய வடிவத்தில் தொழிற்படுகிறது. யாழ்ப்பாண மேலாதிக்க 'கல்வீட்டு' முதலாளித்துவ வர்க்கத்தினர், மரணத்தைக் கண்டு அளவுகடந்த அச்சத்துடனும் பீதியுடனும் வாழ்பவர்கள். பிரதியில் டானியல் இதனைக் குறிப்பிடுகிறார்:

"பண நோட்டுக்களை அள்ளி வீசிக் கொலைகளைச் செய்விப்பவர்கள் குடும்பத்துள் சாவு வருகிறது என்றவுடன், வள்ளியின் தயவைத்தான் நாடி நிற்கின்றனர், கோழைகள்!"

இங்கே மரணம் என்பது மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தின் அதிகாரத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு அச்சுறுத்தல். அந்த அச்சுறுத்தலைச் சமாளிக்கவும், மரணமடையும் பிணத்தைச் சீரமைத்துத் தங்களின் 'நாகரிக முகமூடியைக்' காப்பாற்றிக் கொள்ளவும் அவர்களுக்கு ஒரு பஞ்சமர் உடல் தேவைப்படுகிறது. வள்ளியின் உடல் மற்றும் விரல் நுட்பங்கள் அனைத்தும் மேட்டுக்குடியினரின் மரணத்தைச் செப்பனிடும் ஒரு கருவியாக (Necro-technocratic Tool) மாற்றப்படுகின்றன.

2.2 உடலியல் அழகியலும் தொழிலாக்கப்பட்ட சடங்கும்

(Somatic Aesthetics & Necro-Craft)

ரிச்சர்ட் ஷுஸ்டர்மேன் (Richard Shusterman) முன்வைக்கும் 'சோமாஸ்த்தடிக்ஸ்' (Somatic Aesthetics) வழியில் அணுகும்போது, வள்ளியின் உடல் இரண்டு நிலைகளில் பிளவுபடுகிறது: (1) அகவயமான அவளது சொந்த உடல், (2) புறவயமான மரணச் சடங்கு நுட்பத்தைச் செய்யும் தொழிற்நுட்ப உடல். வள்ளியின் சொந்த உடல் வயோதிகத்தால் கூன் விழுந்து சிதையும் நிலையிலும், அவளது 'கைராசி' மேட்டுக்குடியினரால் ஒரு கலையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது:

"பாலை எடுத்து வாய்க்குள் வார்க்கும் வேளையைத் தொடர்ந்து, ஆள்காட்டி விரல், மோதிர விரல்களால் இமைகளை மருவி மூடி, உள்ளங்கையின் அடிப்பாகத்தால் நாடியை நெருடி அலகுப் பூட்டை இறுக்கி விடவும், மறுகரத்தால் பிணத்தின் இரு கரங்களையும் தூக்கி மார்புக்கு நேரே பின்னி விடவும் வள்ளி கற்றுக்கொண்டாள். அது ஒரு நுட்பமான கலை! எல்லோருக்கும் சுலபத்தில் கைவராத ஒன்று."

மேட்டுக்குடியினர் பிணத்தைத் தொடுவதற்குக் கூசும்போது, அந்த அசுசியையும் மரண பீதியையும் தன் கைகளால் ஏற்றுக்கொண்டு, பிணத்தைச் சுபமான அழகியல் பொருளாக மாற்றுவது வள்ளியின் உடலியல் உழைப்பே ஆகும்.

2.3 'ஹோமோ சாக்கர்' (Homo Sacer) மற்றும் வள்ளியின் மரணத்தில் தனடோபாலிடிக்ஸின் முறிவு

அகம்பனின் ‘ஹோமோ சாக்கர்’ (Homo Sacer) கோட்பாட்டின்படி, சமூக அமைப்பால் வெறுமனே பயன்படுத்தப்படும் உடலாக (Bare Life) வள்ளி மாற்றப்படுகிறாள். அவள் வாழும்போது அவளுக்கு வழங்கப்படும் உணவும் போலிப் பரிவும், அவளது 'பயன்பாட்டு மதிப்பு' (Use-value) நீடிக்கும் வரை மட்டுமே சாத்தியமாகிறது.

கதையின் உச்சக்கட்டத் திருப்புமுனையில், வள்ளியே நோய்வாய்ப்பட்டு மரணத்தின் விளிம்பிற்குச் செல்லும்போது, சாக்காட்டு அரசியலின் போலி முகமூடி கழன்று விழுகிறது. வள்ளிக்குத் தான் இறக்கப்போகிறோம் என்ற உணர்வு வரும்போது, அதே கல்வீட்டு வீடுகள் அவளுக்குத் தங்களின் கதவுகளை அடைக்கின்றன ("போ வள்ளி. போய் வீட்டிலே பக்குவமாகப் படுத்துக் கொள்ளு!").

இறுதியில், வள்ளி இறக்கும்போது அவளுக்குச் சாதி-வர்க்க எல்லைகளைத் தாண்டி கள்ளுக் கந்தன் தன் மடியில் தலைவைத்து, கள்ளு மண்டியை வாயில் ஊற்றுகிறான்:

"வள்ளிக்குப் பால் வார்க்க யாருமில்லை; பாலும் இல்லை. அவசர அவசரமாகக் கையை நீட்டி, பக்கத்தே இருந்த முட்டிக்குள் துழாவி ஒரு கைக் கள்ளு மண்டியை அள்ளி வள்ளியின் வாயிலே விட்டான் கந்தன்."

மேட்டுக்குடியினரின் மரணப் படுக்கையில் வார்க்கப்படும் ‘பால்’ போலித்தனமான சுரண்டலின் குறியீடு என்றால்; கந்தன் ஊற்றும் ‘கள்ளு மண்டி’ அকৃত্রিমமான வர்க்க தோழமை மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட உடலின் உண்மையான விடைபெறுதலின் குறியீடாக அமைகிறது.

3. வர்க்க இடஞ்சார்வியல்Spatial Topography: சிறிய வட்டமும் பெரிய வட்டமும்

3.1 சமூக இடவெளிக் கோட்பாடும் மார்க்சிய நிலவியலும் (Spatial Hegemony)

ஹென்றி லெஃபெவ்ரே (Henri Lefebvre) தன் ‘The Production of Space’ நூலில், "இடவெளி (Space) என்பது அதிகாரக் கட்டமைப்புகளாலும் வர்க்க உறவுகளாலும் உற்பத்தி செய்யப்படும் ஒரு சமூகப் பொருளாகும்" எனக் குறிப்பிடுகிறார். கே. டானியலின் ‘வள்ளி’ சிறுகதையில், நிலப்பரப்பானது இரு பிரதான வட்டங்களாகப் பிரிக்கப்படுகிறது:

1. சிறிய வட்டம் (The Small Circle): 'வியாபாரி மூலை' – 50 கல்வீடுகள் கொண்ட வணிக முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பு.
2. பெரிய வட்டம் (The Large Circle): 500 குடிசை வீடுகள் கொண்ட ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் வர்க்கக் குடியிருப்பு.

+-----------------------------------------------------------------------+

| சமூக இடவெளி |

+------------------------------------+----------------------------------+

| சிறிய வட்டம் (Small Circle) | பெரிய வட்டம் (Large Circle) |

+------------------------------------+----------------------------------+

| • 50 கல்வீடுகள் ('வியாபாரி மூலை') | • 500 குடிசை வீடுகள் |

| • வணிக முதலாளித்துவ வர்க்கம் | • ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் வர்க்கம்|

| • போலி நாகரிகப் பிரலாபம் | • இயல்பான வர்க்க ஒருமைப்பாடு |

+------------------------------------+----------------------------------+

3.2 'சிறிய வட்டம்' vs 'பெரிய வட்டம்' மற்றும் இடவெளி அலைச்சல்

சிறிய வட்டம் (இரும்புக் கடை, ஜவுளிக்கடை, புகையிலை, சோடா, கமக்காரன் குடும்பங்கள்) தங்களுக்குள் ஒரே 'பந்தி போசனம்' வழி மூடிய வர்க்கமாக இறுக்கிக்கொள்கிறது. பெரிய வட்டம் (500 குடிசை வீடுகள்) எண்ணிக்கையில் மிகப்பெரியதாக இருந்தாலும், மூலதனம் சிறிய வட்டத்தின் கைகளில் குவிந்துள்ளதால் பொருளாதார ரீதியாகச் சார்ந்திருக்க நிர்பந்திக்கப்படுகிறது.

வள்ளி இவ்விரண்டு வட்டங்களுக்கும் இடையே ஊசலாடும் ஒரு 'இடவெளிப் பாத்திரமாக' (Liminal Character) சித்தரிக்கப்படுகிறாள். அவள் தன் வாழ்வாதாரத்திற்காகச் சிறிய வட்டத்தின் கல்வீட்டுப் படிகளில் நாள்தோறும் ஏறி இறங்குகிறாள். ஆனால், அவள் தன் உழைக்கும் ஆற்றலை இழக்கும் கணத்தில், சிறிய வட்டம் வள்ளியைத் தன் இடவெளியிலிருந்து அப்புறப்படுத்தி (Spatial Exclusion), மீண்டும் பெரிய வட்டத்தின் விளிம்பிற்கே விரட்டியடிக்கிறது.

இறுதியில் வள்ளி இறக்கும்போது, கிட்டிணனும் கள்ளுக் கந்தனும் மேட்டுக்குடியினரின் பணத்தை நிராகரித்து ("இங்கே யாரும் பிச்சை எடுக்க வரயில்லை"), வள்ளியின் உடலை அள்ளித் தூக்கிக்கொண்டு பெரிய வட்டத்தின் இடவெளிக்குத் திரும்புகிறார்கள். இதன்மூலம், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தங்களின் இடவெளியை மீளக் கைப்பற்றுகிறார்கள் (Spatial Re-appropriation).

4. 'உணவு/பசி'மற்றும்'அன்னியமாதல்' (Alienation Dynamics)

4.1 மார்க்சிய அன்னியமாதல் கோட்பாடும் உணவு அரசியலும் (Entfremdung)

கார்ல் மார்க்ஸ் தன் ‘1844 பொருளாதார-தத்துவப் பிரதிகளில்’ விளக்கும் அன்னியமாதல் கோட்பாட்டின்படி, உழைப்பாளி தான் உற்பத்தி செய்யும் பொருளிலிருந்தும், சமூகத்திலிருந்தும் அன்னியப்படுகிறான். இக்கதையில் 'உணவு/பசி' என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைக் கட்டுப்படுத்தும் சாதனமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது:

"சீமான் வீட்டுக்காரர்களுக்கெல்லாம் வள்ளியிடம் பேரன்பு! வள்ளி செல்லப்பிள்ளை. அரை வேளையாவது பட்டினியே கிடக்க மாட்டாள். அவள் பட்டினி கிடக்க யாருமே விடமாட்டார்கள்."

இது கருணையன்று; மாறாக, அவளது உழைப்புச் சக்தியைத் தக்கவைப்பதற்காக வழங்கப்படும் 'குறைந்தபட்ச வாழ்வாதாரம்' (Subsistence Wage) மட்டுமே. பசியின் இயலாமையைப் பயன்படுத்தி அவளது சுயமரியாதையைச் சீரழித்து, அவளைத் தங்களின் நிரந்தரச் சார்புநிலைக்குள் வைக்கும் தந்திரமே அக்கல்வீட்டுக்காரர்களின் 'அரை வேளைப் பட்டினியற்றக் கருணை'.

4.2 பயன்பாட்டு மதிப்பும் அதிர்ச்சி விழிப்புணர்வும்

பணக் கூலியைப் பெறாமல், வெறும் 'உணவுக்காகவும்' 'போலி கௌரவத்திற்காகவும்' தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணிக்கும்போது, வள்ளி "போலி உணர்வுக்கு" (False Consciousness) ஆளாகிறாள். தன் பேரனான கிட்டிணனின் வர்க்க விழிப்புணர்வு எச்சரிக்கையையும் அவள் நிராகரிக்கிறாள்.

ஆனால், அவள் நோய்வாய்ப்பட்டுத் தன் 'பயன்பாட்டு மதிப்பை' (Use-Value) இழக்கும் கணத்தில், கல்வீட்டுக்காரர்கள் தங்களின் உண்மையான வர்க்க முகத்தைக் காட்டி விரட்டும்போது, வள்ளியின் போலி உணர்வு நொறுங்குகிறது ("வள்ளியின் உடம்பிலே நெருஞ்சி முள்கற்றையால் அடிப்பது போல இருந்தது அந்த ஆலோசனை"). தான் ஒரு பயன்பாட்டுப் பண்டமாக மட்டுமே பார்க்கப்பட்டோம் என்பதை உணரும் இந்த அதிர்ச்சி விழிப்புணர்வு, மார்க்சிய அன்னியமாதலின் உச்சக்கட்ட வெளிப்பாடாகும்.

5. மரணத்தின் இருவேறு பரிமாணங்கள்: பாலும் கள்ளும் (Symbolism of Milk vs. Toddy)

5.1 குறியீட்டியலும் கலாச்சார அரசியலும் (Binary Opposition)

பிரெஞ்சு அமைப்பியல் ஆய்வாளர் குளோட் லெவி-ஸ்ட்ராஸின் கோட்பாடுகளைப் போல, பிரதியில் கையாளப்படும் ‘பால்’ மற்றும் ‘கள்ளு’ ஆகிய இரு திரவங்கள், மரணத்தின் இருவேறு துருவ நிலைகளையும் வர்க்கக் குறியீடுகளையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.

5.2 எதிர்-அழகியலின் எழுச்சி (Counter-Aesthetics)

'பால்' என்பது மேட்டுக்குடியினரின் போலித் தூய்மை மற்றும் மரணப் பீதியைத் தணிக்கும் தொழில்நுட்ப ஊடகமாகச் செயல்பட்டு, வள்ளியின் இறப்பில் முற்றாக மறுக்கப்படுகிறது. மாறாக, சாதிய-சைவக் கட்டமைப்பினால் ஒதுக்கப்பட்ட 'கள்ளு', உழைக்கும் வர்க்கத்தின் அকৃত্রিমமான அன்பாகவும் ஜீவ ஓட்டமாகவும் மாறுகிறது. கந்தன் தன் கைகளால் அள்ளி ஊற்றும் கள்ளு மண்டி, வள்ளியின் முகத்தில் 'பொலிவைத்' தோற்றுவித்து, அவளது ஆன்மாவிற்கு வர்க்கக் கௌரவத்தை வழங்குகிறது.

6. முடிவுரை: சர்வதேசத் தளத்தில் கே. டானியலின் தனித்துவம் (Conclusion)

6.1 சர்வதேச விளிம்புநிலை இலக்கியத் தளத்தில் டானியல்

உலக இலக்கியப் பரப்பில், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலாக ஒலித்த உலகளாவிய படைப்பாளிகளான ரிச்சர்ட் ரைட், டோனி மோரிசன், ந்கூகி வா தியாங்கோ, பாபுராவ் பாகுல் ஆகியோரின் வரிசையில் சர்வதேசத் தரத்தில் வைத்து எண்ணப்பட வேண்டியவர் தோழர் கே. டானியல். 1970-களின் இறுதியிலேயே இந்தியாவில் 'தலித் இலக்கியம்' என்ற சொல்லாடல் பரவலான கவனத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பே, 1950-60 களிலேயே ஈழத்துச் சூழலில் 'பஞ்சமர்' எனும் அடையாளத்தின் கீழ் வர்க்கப் போராட்டத்தையும் சாதிய ஒழிப்பையும் இணைத்து இலக்கியம் படைத்த டானியலின் முன்னோடித் தன்மை சர்வதேச அளவில் தனித்துவமானது.

6.2 சுயமரியாதை எழுச்சியும் நிறைவுரையும்

சிறுகதையின் இறுதியில் கிட்டிணன் முழங்கும் வார்த்தைகள் ("இங்கே யாரும் பிச்சை எடுக்க வரயில்லை, உங்களை யாரும் பிச்சையும் கேக்கயில்லை!"), ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் சுயமரியாதை எழுச்சிக் குரலாகும் (Emancipatory Assertion).

கள்ளுக் கந்தனும், கிட்டிணனும் வள்ளியை அள்ளித் தூக்கிச் செல்ல, அவளுக்குப் பின்னால் அத்தனை உழைக்கும் மக்களும் ஒரு பெருந்திரள் பேரணியாகச் செல்வது, வருங்கால வர்க்கப் புரட்சிக்கான அமைதியான அணிவகுப்பாகும். வள்ளி இறந்துவிட்டாலும், அவளது ஆத்மா அநாகரிகச் சிறிய வட்டத்தின் போலித்தனத்திலிருந்து விடுபட்டு, உழைக்கும் மக்களின் கூட்டு வர்க்க உணர்வுக்குள் (Collective Class Consciousness) ஐக்கியமாகிவிடுகிறது.

தோழர் கே. டானியல் தன் பேனாவை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் விடுதலைக்கான அறுவைச் சிகிச்சைக் கத்தியாகப் பயன்படுத்தினார். அன்னாரது நூற்றாண்டு வருடத்தில் (1926–2026), அவரது 'வள்ளி' சிறுகதை பிரதி பற்றிய என்னுடைய விமர்சனப் பேராய்வு, அவரது இலக்கிய இயக்கப் பணிகளுக்கு நான் செலுத்தும் மிகவுயர்ந்த தத்துவார்த்த அஞ்சலியாகும்.

அடிக்குறிப்புகள் (Footnotes / Endnotes)

1. கே. டானியல் (1926–1986): ஈழத்து முற்போக்கு இலக்கிய இயக்கத்தின் முதன்மைப் படைப்பாளிகளுள் ஒருவர். பஞ்சமர் விளிம்புநிலை மக்களின் வாழ்வியலையும் போராட்டங்களையும் மையமாகக் கொண்டு பஞ்சமர், கோவிலும் கயிறும், தண்ணீர், கானல் போன்ற புகழ்பெற்ற நாவல்களையும் ஏராளமான சிறுகதைகளையும் எழுதியவர். 1960-களில் ஈழத்தில் தீவிரமடைந்த தீண்டாமை ஒழிப்பு வெகுஜன இயக்கத்தில் களப்பணியாற்றியவர்.
2. பஞ்சமர்: யாழ்ப்பாணச் சாதிய படிநிலை அமைப்பில் தீண்டத்தகாதவர்களாகக் கருதப்பட்டுச் சமூக, பொருளாதார, கலாச்சார உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட ஒடுக்கப்பட்ட ஐந்து சாதிப் பிரிவினரைக் குறிக்கும் ஈழத்துச் சொல்லாடல் (பள்ளர், நளவர், பறையர், வண்ணார், அம்பட்டர்).
3. சாக்காட்டு அரசியல் (Thanatopolitics): மிஷெல் ஃபூக்கோவின் (Michel Foucault) 'பயோ-பாலிடிக்ஸ்' (Biopolitics) கோட்பாட்டின் தொடர்ச்சியாக ஜார்ஜியோ அகம்பன் (Giorgio Agamben) மற்றும் அச்சிமேல் எம்பேம்பே (Achille Mbembe - Necropolitics) ஆகியோரால் விருத்தி செய்யப்பட்ட தத்துவார்த்த அணுகுமுறை. அதிகார அமைப்புகள் மனிதர்களின் வாழ்வை மட்டுமன்றி, மரணத்தையும் மரணம் சார்ந்த சடங்குகளையும் எவ்வாறு தங்களின் கட்டுப்பாட்டிலும் சுரண்டலிலும் வைத்திருக்க முயல்கின்றன என்பதை இது விளக்குகிறது.
4. ஹோமோ சாக்கர் (Homo Sacer): ரோமானிய சட்டக் கருத்தாக்கத்தை மையமாகக் கொண்டு ஜார்ஜியோ அகம்பன் உருவாக்கிய கோட்பாடு. அரசியல்-சமூக உரிமைகள் அற்ற, வெறும் உயிரியல் உடலாக மட்டுமே (Bare Life) பார்க்கப்படும் விளிம்புநிலை மனிதர்களை இச்சொல்லாடல் குறிக்கிறது.
5. இடவெளி உற்பத்தி (Production of Space): பிரெஞ்சு மார்க்சிய சிந்தனையாளர் ஹென்றி லெஃபெவ்ரே (Henri Lefebvre) முன்வைத்த கோட்பாடு. நிலப்பரப்பும் இடமும் வெறும் இயற்கை அமைப்பு அல்ல; மாறாக, அவை வர்க்க முரண்பாடுகளாலும் அதிகார வர்க்கத்தினராலும் தொடர்ச்சியாகக் கட்டமைக்கப்படும் சமூக உற்பத்திகளாகும்.
6. அன்னியமாதல் (Alienation / Entfremdung): கார்ல் மார்க்ஸ் தன் 1844 பொருளாதார-தத்துவப் பிரதிகளில் விளக்கிய கோட்பாடு. முதலாளித்துவ அமைப்பில் உழைப்பாளி தான் உற்பத்தி செய்யும் பொருளிடமிருந்தும், தன் உழைப்பிலிருந்தும், இறுதியில் தன் சுய அடையாளத்திலிருந்தும் அன்னியப்பட்டு நிற்பதை இது குறிக்கிறது.
7. சோமாஸ்த்தடிக்ஸ் (Somatic Aesthetics): ரிச்சர்ட் ஷுஸ்டர்மேன் (Richard Shusterman) முன்வைத்த உடலியல்-அழகியற் கோட்பாடு. மனித உடல் என்பது வெறும் பொருளுருவமன்று; மாறாக, அது உணர்வு, அறிவு, கலாச்சாரப் பயிற்சிகள் மற்றும் உழைப்பின் அழகியல் வெளிப்பாட்டுத் தளமாகும்.

உசாத்துணைப் பட்டியல் (References & Bibliography)

முதன்மைப் பிரதி (Primary Source)

கே.டானியல் படைப்புகள் – சிறுகதைகளும் குறுநாவல்களும் (தொகுதி இரண்டு), முதற் பதிப்பு: 2016, அடையாளம், திருச்சி.

– முற்போக்குக் காலகட்டத்துச் சிறுகதைகள், முதற் பதிப்பு: மாசி 2010, பூபாலசிங்கம் பதிப்பகம், கொழும்பு.

கோட்பாட்டு நூல் ஆதாரங்கள் (Theoretical Sources - English)

• Agamben, Giorgio. (1998). Homo Sacer: Sovereign Power and Bare Life. Translated by Daniel Heller-Roazen, Stanford: Stanford University Press.
• Foucault, Michel. (2003). "Society Must Be Defended": Lectures at the Collège de France, 1975–1976. Translated by David Macey, New York: Picador.
• Gramsci, Antonio. (1971). Selections from the Prison Notebooks. Edited and translated by Quentin Hoare and Geoffrey Nowell Smith, London: Lawrence & Wishart.
• Lefebvre, Henri. (1991). The Production of Space. Translated by Donald Nicholson-Smith, Oxford: Blackwell.
• Marx, Karl. (1977). Economic and Philosophic Manuscripts of 1844. Translated by Martin Milligan, Moscow: Progress Publishers.
• Mbembe, Achille. (2019). Necropolitics. Translated by Steven Corcoran, Durham: Duke University Press.
• Shusterman, Richard. (2008). Body Consciousness: A Philosophy of Mindfulness and Somatopedagogy. Cambridge: Cambridge University Press.
• Spivak, Gayatri Chakravorty. (1988). "Can the Subaltern Speak?". In Cary Nelson and Lawrence Grossberg (Eds.), Marxism and the Interpretation of Culture, Urbana: University of Illinois Press, pp. 271–313.

பின்னிணைப்பு

5 கூரிய வினாக்களும் (Q&A)

சரியான பதில்களும்

கேள்வி 1: சாதிய ஒடுக்குமுறையைக் கையாளும் கதையில் 'தனடோபாலிடிக்ஸ்' (Thanatopolitics / மரண அரசியல்) எனும் மேலைத்தேயக் கோட்பாட்டைப் பயன்படுத்துவது பொருந்துமா?

பதில்: "கண்டிப்பாகப் பொருந்தும் தோழர். ஃபூக்கோ, அகம்பன் மற்றும் அச்சிமேல் எம்பேம்பே ஆகியோரின் ‘தனடோபாலிடிக்ஸ்’ மற்றும் ‘நெக்ரோபாலிடிக்ஸ்’ கோட்பாடுகள், மனித உடல்களின் மரணத்தின் மீது அதிகாரம் எவ்வாறு தொழிற்படுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன.

யாழ்ப்பாணச் சூழலில் 'பஞ்சமர்' உடல்கள் வாழும்போது மட்டுமல்ல, இறக்கும்போதும் சாதிய-வர்க்க மேலாதிக்கத்தால் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை டானியல் கதையில் மிகத் தெளிவாகப் படம்பிடித்துள்ளார். மேட்டுக்குடி வீடுகளில் சாவு நிகழும்போது, அப் பிணத்தைத் தொட்டுச் சீரமைக்கும் அசுசியான வேலையைச் செய்ய பஞ்சமர் உடல் தேவைப்படுகிறது. ஆனால், அதே பஞ்சமர் உடல் நோயுற்று இறக்கும் தருவாயில் அதே மேட்டுக்குடி வீடுகள் கதவை மூடுகின்றன. அதிகார அமைப்பானது விளிம்புநிலை உடலின் மரணத்தை ஒரு 'கருவியாக' (Necro-craft tool) மாற்றிச் சுரண்டுவதை விளக்குவதற்கு இக்கோட்பாடு மிகவும் பொருத்தமானது."

கேள்வி 2: டானியலின் 'வள்ளி' கதையில் மார்க்சிய வர்க்கப் போராட்டத்தை விட சாதிய அடையாள அரசியலே மேலோங்கி உள்ளதா?

பதில்: "டானியலின் தனித்துவமே அவர் சாதியையும் வர்க்கத்தையும் பிரித்துப் பார்க்காமல், இரண்டின் குறுக்குவெட்டு உறவை (Intersectionality) அம்பலப்படுத்தியதுதான்.

கதையில் வரும் 50 'கல்வீட்டுக்காரர்கள்' வெறும் சாதிய மேலாதிக்கவாதிகள் மட்டுமல்ல; அவர்கள் இரும்புக் கடை, ஜவுளிக்கடை, புகையிலை வியாபாரம் என வணிக முதலாளித்துவத்தைக் கையில் வைத்துள்ள புதுப்பணக்காரர்கள். அதேபோல 500 குடிசை வீடுகளில் வாழும் பஞ்சமர்கள் உழைக்கும் வர்க்கமாக உள்ளனர். டானியல் சாதிய ஒடுக்குமுறையை நிலப்பிரபுத்துவ மற்றும் வணிக முதலாளித்துவ வர்க்கச் சுரண்டலின் ஓர் அங்கமாகவே அணுகுகிறார். எனவே, இது சாதியெதிர்ப்பு மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம் ஆகிய இரண்டினதும் கூட்டு வடிவமாகும்."

கேள்வி 3: கதையின் இறுதியில் வரும் 'கள்ளு மண்டி' என்ற குறியீடு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிற்போக்குத்தனத்தைக் நியாயப்படுத்துவதாக ஆகாதா?

பதில்: "இல்லை. அதனை நாம் 'எதிர்-அழகியல்' (Subversive Counter-Aesthetics) தளத்தில் அணுக வேண்டும். மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தின் 'பால்' என்பது போலிப் புனிதத்தினதும், வர்க்கச் சுயநலத்தினதும், பிணத்தைச் சீரமைக்கும் தொழில்நுட்பத்தினதும் குறியீடாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

மாறாக, சாதிய-சைவக் கட்டமைப்பினால் 'அசுசி' என ஒதுக்கப்பட்ட 'கள்ளு', உழைக்கும் மக்களின் அকৃত্রিমமான தோழமையாகவும், கூட்டு உணர்வாகவும் மாறுகிறது. வள்ளியின் இறப்பில் அவளுக்குப் பால் வார்க்க யாருமில்லை என்ற சூழலில், கந்தன் ஊற்றும் கள்ளு மண்டி அவளது ஆன்மாவிற்கு வர்க்கக் கௌரவத்தையும் அமைதியையும் தருகிறது. இது மேட்டுக்குடிப் பண்பாட்டு மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராக டானியல் முன்வைக்கும் ஒரு புரட்சிகர மாற்று அழகியலாகும்."

கேள்வி 4: இந்தியத் தலித் இலக்கியத்தோடும், சர்வதேச விளிம்புநிலை (Subaltern) இலக்கியத்தோடும் டானியலின் முன்னோடித் தன்மையை எவ்வாறு ஒப்பிடுகிறீர்கள்?

பதில்: "இந்தியாவில் 1970-களின் இறுதியிலும் 80-களிலும்தான் 'தலித் இலக்கியம்' ஒரு தனியான கோட்பாட்டு வடிவமாக எழுச்சி பெற்றது. ஆனால், தோழர் கே. டானியல் 1950-60 களிலேயே ஈழத்துச் சூழலில் 'பஞ்சமர்' இலக்கியம் வழியே சாதிய-வர்க்க விளிம்புநிலை மக்களின் குரலைப் பதிவு செய்யத் தொடங்கிவிட்டார்.

அமெரிக்கக் கருப்பினப் படைப்பாளி ரிச்சர்ட் ரைட் (Richard Wright) அல்லது ஆப்பிரிக்க எழுத்தாளர் ந்கூகி வா தியாங்கோ (Ngũgĩ wa Thiong'o) போன்றோர் எவ்வாறு தங்கள் மக்களின் மொழியிலும் பண்பாட்டிலும் இருந்து வர்க்க அரசியலைப் பேசினார்களோ, அதே சர்வதேசத் தரத்துடன் ஈழத்து மண்ணின் வழ வழக்குகளோடு பஞ்சமர் வாழ்வியலைப் பதிவு செய்தவர் டானியல். அவ்வகையில் அவர் தென்னாசிய விளிம்புநிலை இலக்கியத்தின் முதன்மை முன்னோடியாவார்."

கேள்வி 5: சிறுகதையின் இறுதியில் வள்ளியின் மரணம் ஒரு சோகமான முடிவாகத்தானே இருக்கிறது? இதில் 'சுயமரியாதை எழுச்சி' எங்கு நிகழ்கிறது?

பதில்: "வள்ளியின் மரணம் தனிநபர் ரீதியாகச் சோகமானதுதான்; ஆனால், கதையின் முடிவு அரசியல் ரீதியாகப் பெரும் எழுச்சிமிக்கது. வள்ளியின் பிரேதம் கிடக்கும்போது கமக்காரன் பணத்தைத் தூக்கிப் போடும்போது, கிட்டிணன் "இங்கே யாரும் பிச்சை எடுக்க வரயில்லை!" என்று முழங்குவது காலங்காலமாகச் சகித்துக்கொண்டிருந்த ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தின் சுயமரியாதைச் சீற்றமாகும்.

மேலும், கந்தனும் கிட்டிணனும் வள்ளியின் உடலைத் தூக்கிச் செல்லும்போது, பின்னால் 'கந்தல் துணிக்கூட்டம்' என ஒதுக்கப்பட்ட 500 குடிசை மக்களின் பெருந்திரள் பேரணியாக அழுதபடி செல்வது ஒரு மயான ஊர்வலமன்று. அது சிறிய வட்டத்தின் போலித்தனத்தை நிராகரித்து, பெரிய வட்டத்தின் உழைக்கும் மக்கள் தங்களின் கூட்டு வர்க்க உணர்வை (Collective Class Consciousness) நோக்கி எடுக்கும் அமைதியான புரட்சி அணிவகுப்பாகும்."

இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.