தூரிகை ஏந்தி வாழ்வைத்
துலங்கிடச் செய்து; வண்ணப்
பேரிகை கொட்டி மண்ணின்
பெருமையைப் பெய்து காட்டி;
மாரி கை கொடுத்தாற் போல
மணிமணிப் படங்கள் தந்து
காரிகை கற்ற எந்தன்
கவியிலும் பொருளாய் ஆனாய்!

கரங்களில் கலைமகள்; காணும்
கண்களில் கலைமகள்; என்றும்
தரங்கொளு நெஞ்சில் கலைமகள்;
தழுவும் அன்பிலே கலைமகள்;
உரங்கொளு ஊற்றில் யாவும்
உறைகிற அவளைக் கொண்டு;
வரங்கொளத் தமிழ்மண் பெற்ற
வரதனாய் உயர்ந்து நின்றாய்!

விரல்களால் வீணை மீட்பார்;
விரகதேன் பருகு நாவின்,
உரசலால் உயிரைக் காண,
ஊதி அம் மூங்கில் பற்றி,
பரவலாம் கானம் செய்வார்;
பார்த்துமே வியக்க நீயோ...
விரல்களால் வித்தை காட்டி,
விண்ணென உயர்ந்து நின்றாய்!

தீருவில் வெளியில் தீயாய்
தீய்ந்தவர் உடல்கள் செய்து;
பேருரு வாக நல்ல
பெருமையே தேடி; நன்கு
சேருவில் நாண்போல் நல்ல
செருக்களம் தன்னைக் கீறி;
ஆரிது செய்தார் என்றே...
அழகொடும் வியக்க வைத்தாய்!

தேசமே கையால் தீட்டி...
தெளிவுற வரைந்து வைத்து;
பாசமாம் மண்ணை என்றும்...
பசுமையால் பூசிக் காட்டி;
நாசமாய்ப் போன தெல்லாம்
நயமுடன் வண்ணம் போட்டு;
வேசமே அற்ற, நல்ல
வேங்கையாம் கலைஞன் நீயே!

தரணியே உன்னைப் போற்றும்!
தாய்மணும் உன்னைத் தாங்கும்!
பரணியே பூச்சால் தீட்டும்
பண்பினை வானும் வாழ்த்தும்!
திரணியே இன்றி மாய்ந்து
தீம்விரல் வண்ணம் தேம்ப
ரமணியே எங்கு சென்றாய்
ராகமாய் நிறங்கள் பாடும்!

இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

* சிஜிட்டல் ஓவியம்- கூகுள் நனோ பனானா வழி வநகி