தமிழ் இலக்கிய மரபில் நூல் விமர்சனம் என்பது ஒரு தனித்துவமான அறிவுச் செயல்பாடாகக் கருதப்படுகிறது. அது வெறும் தனிநபரின் விருப்பு–வெறுப்புகளை வெளிப்படுத்தும் முயற்சியாக அல்ல; வாசக சமூகத்தை வழிநடத்தும் பொறுப்புள்ள பணியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. ஒரு நூலைப் பற்றி சொல்லப்படுகின்ற கருத்துகள், அந்த நூலின் மதிப்பை மட்டுமல்லாது, இலக்கியச் சூழலையும் சமூகச் சிந்தனையையும் நேரடியாகப் பாதிக்கக்கூடியவை என்பதால், விமர்சனத்திற்கு தெளிவான வரையறைகளும் ஒழுங்குகளும் தேவைப்படுகின்றன.

தமிழ் இலக்கியத்தில், ஒரு நூல் விமர்சனம் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும், எதைக் கூறலாம், எதைக் கூறக்கூடாது என்பதற்கான அடிப்படைகள் காலங்காலமாக வகுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு நல்ல விமர்சனம் நூலின் கருத்து ஆழம், மொழிநடை, வடிவமைப்பு, இலக்கிய மரபுடன் அதன் தொடர்பு, சமூகப் பயன் போன்ற அம்சங்களை மையமாகக் கொண்டு அமைய வேண்டும். ஆசிரியரின் உழைப்பு, நோக்கம் மற்றும் படைப்பின் முழுமை ஆகியவை நியாயமான முறையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

அதே நேரத்தில், ஆசிரியரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, அவருடைய அரசியல் நிலைப்பாடு, அல்லது விமர்சகரின் சொந்த விருப்பு–வெறுப்புகள் விமர்சனத்தில் இடம் பெறக் கூடாது. அவை விமர்சனத்தைத் திசைதிருப்பி, வாசகனை தவறான முடிவுகளுக்குக் கொண்டு செல்லும். விமர்சனம் என்பது குற்றம் சாட்டும் மேடையாகவோ, புகழ்ச்சி மட்டும் செய்யும் முயற்சியாகவோ மாறினால், அதன் அடிப்படை நோக்கம் முற்றிலும் சிதைந்து விடும்.

இலக்கிய விமர்சகன் நல்லவற்றை நியாயமாகச் சுட்டிக்காட்டும் நேர்மையும், குறைகளை ஆதாரத்துடன் எடுத்துரைக்கும் துணிச்சலும் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும். இந்த சமநிலை இல்லாத விமர்சனம் சமூகத்திற்கு ஆபத்தான விளைவுகளை உருவாக்கும். குறிப்பாக, மதிப்புமிக்க இலக்கியங்களை புறக்கணித்து, தரமற்ற அல்லது தீய கருத்துகளை கொண்ட படைப்புகளை உயர்த்திப் பேசும் நிலை உருவானால், அது வாசகர்களின் ரசனையையும் சிந்தனையையும் பாதிக்கும்.

பன்னாடை நல்லவற்றை விட்டுவிட்டு தீயவற்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதுபோல், வரையறைகளை மீறிய விமர்சனங்கள் சமூகத்தை தவறான பாதையில் இட்டுச் செல்லும் அபாயம் உண்டு. எனவே, தமிழ் இலக்கிய விமர்சன மரபுகள் அனைவராலும் மதிக்கப்படுவதும் பின்பற்றப்படுவதும் காலத்தின் கட்டாயமாகிறது. விமர்சகனுக்கும் வாசகனுக்கும் உள்ள இலக்கியப் பொறுப்பு உணர்வு தான் ஒரு ஆரோக்கியமான இலக்கியச் சூழலை உருவாக்கும்.

முடிவாக, நூல் விமர்சனம் என்பது தனிப்பட்ட தாக்குதலோ அல்லது சுய விளம்பரமோ அல்ல; அது இலக்கியத்திற்கும் சமூகத்திற்கும் செய்யப்படும் ஒரு பணியாகும். அந்தப் பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்படுவதில்தான் தமிழ் இலக்கியத்தின் எதிர்கால வளர்ச்சி தங்கியுள்ளது.

தரமான நூல் விமர்சனம் என்பது ஒரு நூலை நியாயமாகவும் பொறுப்புடனும் மதிப்பிடும் அறிவுசார் முயற்சி. அது வாசகனை வழிநடத்த வேண்டும்; ஆசிரியரையோ நூலையோ அவமதிப்பதற்கான கருவியாக மாறக் கூடாது. தரமான நூல் விமர்சனம் அமைய வேண்டிய அடிப்படை அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

1. நூலை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது

விமர்சனம் எழுதுவதற்கு முன் அந்த நூல் முழுவதையும் கவனமாக வாசித்திருக்க வேண்டும். ஒரு பகுதியை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு முழு நூலை மதிப்பிடுவது விமர்சனத்தின் தரத்தைச் சிதைக்கும்.

2. நூலின் நோக்கத்தை அறிதல்

நூல் எதற்காக எழுதப்பட்டது, எந்த வாசகர்களை நோக்கி எழுதப்பட்டது, ஆசிரியர் சொல்ல விரும்பும் மையக் கருத்து என்ன என்பவற்றை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நோக்கத்தைப் புரியாமல் குறை கூறுவது நியாயமல்ல.

3. கருத்து, மொழி, வடிவம் ஆகியவற்றின் மதிப்பீடு

கருத்து: நூல் சொல்லும் கருத்துகள் தெளிவானவையா, ஆழமுள்ளவையா, சமூகப் பயன் கொண்டவையா என்பதைக் கணிக்க வேண்டும். மொழி: மொழிநடை எளிமையா, செறிவா, பொருத்தமான இடங்களில் இலக்கிய அழகுடன் அமைந்துள்ளதா என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். வடிவம்: நூலின் அமைப்பு, தொடர்ச்சி, அத்தியாயப் பகுப்பு போன்றவை வாசகனுக்கு உதவுகிறதா என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

4. நல்லதும் குறையும் சமநிலையுடன் கூறுதல்

தரமான விமர்சனம் புகழ்ச்சியிலும், குற்றச்சாட்டிலும் ஒருபுறமாகச் சாயக்கூடாது. நூலில் உள்ள நல்ல அம்சங்களைத் தெளிவாகச் சுட்டிக்காட்டுவதோடு, குறைகள் இருந்தால் அவற்றையும் காரணங்களுடன் சொல்ல வேண்டும்.

5. தனிப்பட்ட விருப்பு–வெறுப்புகளைத் தவிர்த்தல்

விமர்சகரின் அரசியல், தனிப்பட்ட விருப்பம், ஆசிரியருடன் உள்ள உறவு அல்லது முரண்பாடு போன்றவை விமர்சனத்தில் இடம் பெறக் கூடாது. நூல் மட்டுமே விமர்சனத்தின் மையமாக இருக்க வேண்டும்.

6. ஆதாரத்துடன் விமர்சித்தல்

வெறும் கருத்து கூறலாக இல்லாமல், நூலில் உள்ள குறிப்பிட்ட இடங்கள், கருத்துகள் அல்லது மொழி பயன்பாடுகளை எடுத்துக் காட்டி விமர்சனம் செய்ய வேண்டும். இது விமர்சனத்திற்கு நம்பகத்தன்மை அளிக்கும்.

7. மரியாதையான மொழிநடை

எதிர்மறை கருத்துகளைச் சொல்வதிலும் மரியாதையும் அடக்கமும் அவசியம். அவதூறு, கிண்டல், இகழ்ச்சி போன்றவை தரமான விமர்சனத்திற்கு முற்றிலும் எதிரானவை.

8. உதாரணமாக :

சிறுகதை விமர்சனத்தில் எழுத்தாளர் உருவாக்கிய பாத்திரத்தை “இது தவறான பாத்திரம்” என்று தீர்ப்பளிப்பதோ, அதன் இயல்பை மாற்றி எழுத வேண்டும் என்று முயற்சிப்பதோ விமர்சன மரபுக்கு ஏற்புடையது அல்ல. ஆனால், அந்தப் பாத்திரம் இடம் , காலம் , கலாச்சாரம் போன்ற எழுத்தாளர் கூறும் சூழலில் எவ்வளவு நம்பகமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது, கதையின் நோக்கத்துடன் அது பொருந்துகிறதா என்பவற்றை விமர்சிப்பது முறையானது.

இதனைச் சற்று தெளிவாகப் பிரித்து பார்க்கலாம்:

1. விமர்சனத்தின் எல்லை எங்கு?

விமர்சனம் என்பது எழுத்தாளரின் படைப்பை மதிப்பிடுவது, அதை மீண்டும் எழுதுவது அல்ல. எழுத்தாளர் ஒரு பாத்திரத்தை எப்படிப்பட்ட மனிதராக உருவாக்க நினைத்தாரோ, அந்த அடிப்படையிலேயே விமர்சனம் அமைய வேண்டும்.

உதாரணமாக, ஒரு பாத்திரம் தீயவனாக இருந்தால்,
→ “அவன் தீயவன் என்பதே தவறு” என்று சொல்வது விமர்சனம் அல்ல.
→ “அவன் தீயவனாக உருவாக்கப்பட்ட விதம் கதையில் நம்பகமாக உள்ளதா?” என்று கேட்பதே விமர்சனம்.

2. “தவறான பாத்திரம்” என்ற தீர்ப்பு ஏன் தவறு?

ஒரு பாத்திரம் சமூக ரீதியாக தவறான செயல்களைச் செய்கிறது என்பதற்காக, அதை இலக்கிய ரீதியாக தவறான பாத்திரம் என்று கூற முடியாது.

இலக்கியத்தில், நல்ல மனிதனும் பாத்திரம் கெட்ட மனிதனும் பாத்திரம்.  முரண்பாடுகள் நிறைந்த மனிதனும் பாத்திரம். விமர்சகன் செய்ய வேண்டியது, அந்தப் பாத்திரம் கதையின் தேவைக்கேற்ப இயல்புடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதா? அதன் செயல்கள் அதன் மனநிலையிலிருந்து இயல்பாக வெளிப்படுகிறதா?

3. பாத்திரத்தின் இயல்பை “மாற்றி” சொல்வது சரியா?

“இந்தப் பாத்திரம் இப்படியல்லாமல் அப்படியிருக்க வேண்டும்” என்று சொல்வது விமர்சனம் அல்ல; அது மறுஎழுத்து (re-writing). ஆனால் விமர்சகர் இதைப் போலச் சொல்லலாம்:

பாத்திரத்தின் செயல்களுக்கு போதுமான உளவியல் காரணங்கள் கொடுக்கப்படவில்லையா? முன்பு அமைந்த இயல்புக்கு முரணாக நடக்கிறதா? எழுத்தாளர் பாத்திரத்தை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறாரா அல்லது திடீரென மாற்றுகிறாரா? இவை அனைத்தும் இயல்பின் மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டுதல்;இயல்பையே மாற்ற முயல்வது அல்ல.

4. விமர்சகரின் பொறுப்பு

சிறுகதை விமர்சனத்தில் விமர்சகரின் பொறுப்பு:

பாத்திரத்தின் நம்பகத்தன்மை, கதையுடன் அதன் உள்ளார்ந்த இணைப்பு, மொழி, சூழல், செயல்கள் ஆகியவற்றின் ஒற்றுமை இவற்றை மதிப்பிடுவதே. எழுத்தாளரின் கற்பனைக்கு பதிலாகத் தன் கற்பனையைத் திணிப்பது விமர்சனத் தவறு.

முடிவாக

சிறுகதை விமர்சனத்தில் பாத்திரத்தை “தவறு” என்று நிராகரிப்பதோ, அதன் இயல்பை மாற்ற முயற்சிப்பதோ சரியான அணுகுமுறை அல்ல. அந்தப் பாத்திரம் கதைக்குள் எவ்வளவு உண்மையுடன், இயல்புடன், நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைக் கணிப்பதே தரமான விமர்சனமாகும்.

வாசகனை வழிநடத்தும் முடிவு

விமர்சனத்தின் முடிவு, இந்த நூல் யாருக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும், எந்த அளவிற்கு வாசிக்கத் தகுந்தது என்பதை வாசகன் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் இருக்க வேண்டும். முடிவாக, தரமான நூல் விமர்சனம் என்பது உண்மை, சமநிலை, பொறுப்பு ஆகியவற்றின் சங்கமமாகும். அத்தகைய விமர்சனமே இலக்கிய வளர்ச்சிக்கும் சமூக நலனுக்கும் வழிகாட்டியாக அமையும்.

இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

*டிஜிட்டல் ஓவியம் - கூகுள் நனோ பனானா வழி வநகி

[வ.ந.கிரிதரன் பாடல்கள்  - https://www.youtube.com/@girinav1 -   செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் இசை, குரல் கொடுக்கப்பட்ட  பாடல்கள். கேட்டு மகிழுங்கள். உங்கள் கருத்துகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.   பாடல்கள் பிடித்திருந்தால் 'சான'லை மறக்காமல் subscribe செய்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் ஆதரவு இச் 'சான'லின் வளர்ச்சிக்கு நன்கு உதவும். நன்றி.]